وَ مَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ
و هر كرا عمر دراز دهيم ، صفات وى باشگونه « 1 » كنيم ، قوّت وى را « 2 » به ضعف و قدرت وى را « 6 » به عجز و علم وى را « 7 » به جهل بدل گردانيم ؛
أَ فَلا يَعْقِلُونَ
ا خردمندان نيند ، تا درين تفكر كنند . ( 68 )
وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ
و نياموختهايم شعر مر مصطفى را ،
وَ ما يَنْبَغِي لَهُ
و نبايد كه وى را « 8 » طبع شعر بود چون شعرا را ،
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَ قُرْآنٌ مُبِينٌ
نيست قرآن مگر پند مر خلق را ، و قرآنى « 3 » پيدا . ( 69 )
لِيُنْذِرَ مَنْ كانَ حَيًّا وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكافِرِينَ
تا بترساند مر آن را كه دل وى زنده است ، و سزا شود وعيد ما به « 4 » آنك ناگرونده است . ( 70 )
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا خَلَقْنا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينا أَنْعاماً فَهُمْ لَها مالِكُونَ
[ ا ] نمىبينند ، كه ما آفريديم مر ايشان راى از آنچه « 5 » خود كرديم چهارپايان پس ايشان در آن متصرّفانند ،
وَ ذَلَّلْناها لَهُمْ فَمِنْها رَكُوبُهُمْ وَ مِنْها يَأْكُلُونَ
و نرم كرديمشان مر ايشان را پس از وى است بر نشست ايشان و ايشان از وى خورندگانند . ( 71 - 72 )
وَ لَهُمْ فِيها مَنافِعُ وَ مَشارِبُ
و مر ايشان راست از وى منفعتها ، و از شير وى شربتها ،
أَ فَلا يَشْكُرُونَ
ا نمىآرند شكر اين نعمتها . ( 73 )
وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُمْ يُنْصَرُونَ
و گرفتند جز خداى تعالى به خدايى مر بتان را ، به اميد آنك نصرت كنند ايشان را ،
لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَ هُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُحْضَرُونَ
نتوانند نصرت كردن ايشان [ را ] ؛ و كافران مر بتان را سپاهىاند به قيامت حاضركردگان ، و با بتان به دوزخ فرستادگان . ( 74 - 75 )
فَلا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ
غمگين مكندا ترا گفتار ايشان ،
إِنَّا نَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ
هامش
( 1 ) - ن : باسگونه - ت : بازگونه .
( 2 ) - ن : و را .
( 3 ) - اصل : قرآن .
( 4 ) - ن : بر .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : و را .
( 7 ) - ن : و را .
( 8 ) - ن : و را .