ابراهيم و موسى و عيسى ابن مريم ،
وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً
و گرفتيم از ايشان عهد [ ى ] محكم . ( 7 )
لِيَسْئَلَ الصَّادِقِينَ عَنْ صِدْقِهِمْ
تا سؤال كنند پيامبران راستگويان را از راستى ايشان به قيامت ، پس كى گذارد « 1 » كافران كاذبان را بىسؤال و محاسبت ،
وَ أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً أَلِيماً
و آماده كرده است مر كافران را عذاب دردگين به « 2 » كفر و معصيت . ( 8 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جاءَتْكُمْ جُنُودٌ
اى مؤمنان ياد كنيت منت خداى تعالى را بر خود چون آمدند به شما سپاههاى فراوان ،
فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها
فرستاديم بر ايشان بادى و سپاههاى فرشتگان « 3 » كه شما نديديتشان
وَ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيراً
و خداى تعالى بينا بود بدانچه « 4 » مىكرديت در آن حال با مشركان . ( 9 )
إِذْ جاؤُكُمْ مِنْ فَوْقِكُمْ وَ مِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ
چون آمدند سوى شما از زبر سو و فروسوى شما ،
وَ إِذْ زاغَتِ الْأَبْصارُ
و چون از جاى برفت چشمها ،
وَ بَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَناجِرَ
و رسيد دلها به حلقها ،
وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا
و گمان مىبرديت به خداى تعالى هر گونه گمانها . ( 10 )
هُنالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ وَ زُلْزِلُوا زِلْزالًا شَدِيداً
آنجا آزموده شدند مؤمنان به رنج و محنت ، و جنبانيده شدند جنبانيدنى « 5 » به شدت . ( 11 )
وَ إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
و چون مىگفتند منافقان ، و آنها كه بود در دلهاشان گمان ؛
ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً
وعده نكرد ما را خداى تعالى و رسول وى به نصرت ، مگر به طريق غرور و خديعت . ( 12 )
هامش
( 1 ) - اصل : گذارند .
( 2 ) - ن : بر .
( 3 ) - ن : و سپاهها از فريشتگان .
( 4 ) - ن : بدانج :
( 5 ) - اصل : جنبانيدن .