وَ أَنْ أَلْقِ عَصاكَ
و بفكن عصاى خويش ، و افكندش به فرمان خداى خويش ؛
فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ كَأَنَّها جَانٌّ وَلَّى مُدْبِراً وَ لَمْ يُعَقِّبْ
چون ديدش كه مىجنبيد چون مارى عظيم ، روى به هزيمت آورد و بازنگشت از بيم .
يا مُوسى أَقْبِلْ وَ لا تَخَفْ إِنَّكَ مِنَ الْآمِنِينَ
و گفته شد كه يا موسى بن عمران ، بيا و مترس چه تويى از ايمنان . ( 31 )
اسْلُكْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ
درآور « 1 » دست در جيبت ، تا بيرون آرى « 2 » تابان بىهيچ آفت ؛
وَ اضْمُمْ إِلَيْكَ جَناحَكَ مِنَ الرَّهْبِ
و فراز آر سوى خويش ساعد « 3 » و بازوى خويش از جهت ترس را ، و آرام نفس را .
فَذانِكَ بُرْهانانِ مِنْ رَبِّكَ إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ
اين دو چيز دو حجتاند از پروردگار تو ، بر درستى كار تو ؛ سوى فرعون و ديگر سران ، چه ايشانند از قديم باز گروه فاسقان . ( 32 )
قالَ رَبِّ إِنِّي قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْساً فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ
گفت اى پروردگار من ، من كشتهام از ايشان يكتن ، و من « 4 » مىترسم از كشتن . ( 33 )
وَ أَخِي هارُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّي لِساناً
و برادرم هارون فصيحتر است از من به زفان ،
فَأَرْسِلْهُ مَعِي رِدْءاً يُصَدِّقُنِي
رسول گردان وى را « 5 » با من تا يارى بود مرا و تصديق كند مرا در آن ؛
إِنِّي أَخافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ
چه مىترسم ، كه دروغ گوى خوانندم . ( 34 )
قالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ
گفت هرآينه بازوى ترا « 6 » به برادرى تو قوى كنيم « 7 » ،
وَ نَجْعَلُ لَكُما سُلْطاناً
و شما را حجت و قدرت دهيم .
هامش
( 1 ) - ن : درآر .
( 2 ) - ن و ت : برون آيد .
( 3 ) - اصل : صاعد و صحيح آن ساعد است .
( 4 ) - ن و ت : « من » ندارد .
( 5 ) - ن : ورا
( 6 ) - ن : تو .
( 7 ) - اصل : كنم .