ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ
باز از همهء ميوهها مىخوريت ،
فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا
و به همه راهها اى كه خداى تعالى پديد آورده است به آسانى مىرويت ؛
يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ
بيرون « 1 » مىآيد از شكمهاى ايشان « 2 » ، شراب مختلف رنگهاى ايشان « 3 » ،
فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ
در وى شفاست مر مردمان را
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
و در وى حجّت است مر « 4 » تفكركنندگان را . ( 69 )
وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ
و خداى تعالى آفريدتان ،
ثُمَّ يَتَوَفَّاكُمْ
باز بميراندتان همگان ؛
وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلى أَرْذَلِ الْعُمُرِ
و از شما كس است كه به شفقترين عمر و آن فرتوتى است بازبرده شود ،
لِكَيْ لا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْئاً
تا از بعد دانايى هيچچيز « 5 » نداند ؛
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ قَدِيرٌ
چه خداى تعالى داناست ، و بر [ همه ] چيزها تواناست . ( 70 )
وَ اللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ
و خداى تعالى فضل نهاد بعض را بر بعض در روزى ، به حكم آزادى و توانگرى و فيروزى « 6 » ؛
فَمَا الَّذِينَ فُضِّلُوا بِرَادِّي رِزْقِهِمْ عَلى ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَهُمْ فِيهِ سَواءٌ
نيند فضلدادگان به ملك و مال و امكان [ خويش ] ، دهندگان مال خويش به بندگان خويش . تا همه برابر شوند در تصرّفات ، [ و به يكسان شوند در معاملات ] ؛ يعنى چون شما بندگان خويش را با خود در مال خود « 7 » شريك نمىكنيت ، مخلوقان را شريك « 8 » من چرا مىگوييت .
أَ فَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ
ا نعمت خداى تعالى را منكر مىشويت ، و در خداى خويش كافر مىشويت . ( 71 )
وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً
و خداى تعالى شما را از جنس شما جفتان بيافريد و بداد ،
وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَزْواجِكُمْ بَنِينَ وَ حَفَدَةً
و شما را از جفتان شما
هامش
( 1 ) - ن : برون .
( 2 ) - ن : شان .
( 3 ) - ن : آن .
( 4 ) - ن : « مر » ندارد .
( 5 ) - ن :
بيش هيچ .
( 6 ) - ن و ت : و پيروزى .
( 7 ) - ن : خويش .
( 8 ) - ن : شريكان .