أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَتَّقُونَ
ا از جز خداى تعالى مىترسيت ، و جز وى را « 1 » مىپرستيت . ( 52 )
وَ ما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ
و هرچه شما راست از نعمت ، آن از خداى تعالى است به حقيقت ؛
ثُمَّ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْئَرُونَ
باز چون بلايى مىرسد به شما به وى مىزاريت ، و فرج از وى اميد مىداريت . ( 53 )
ثُمَّ إِذا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ إِذا فَرِيقٌ مِنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ
باز چون آن بلا را « 2 » از شما بردارد ، گروهى « 3 » از شما به خداى تعالى شرك مىآرد « 4 » . ( 54 )
لِيَكْفُرُوا بِما آتَيْناهُمْ
تا نسپاسى كنند آن نعمتها را كه داديم ، و كفر آرند بدان آيتها كه فرستاديم ؛
فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
كامها برانيت ، چه هرآينه ببينيت « 5 » و بدانيت .
( 55 )
وَ يَجْعَلُونَ لِما لا يَعْلَمُونَ نَصِيباً مِمَّا رَزَقْناهُمْ
و مىكنند به نادانى به نام بتان ، بهرهاى از آنچه « 6 » روزى داديمشان .
تَاللَّهِ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَفْتَرُونَ
به خداى تعالى كه كه پرسيده شويت ، از اين دروغ كه مىسازيت . ( 56 )
وَ يَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَناتِ
و مىگويند كه دختران خداى تعالىاند فرشتگان ،
سُبْحانَهُ
پاك است خداى تعالى از اين كه مىگويند مشركان ،
وَ لَهُمْ ما يَشْتَهُونَ
و خويشتن را پسران آرزو مىكنندشان . ( 57 )
وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ
و چون مژده داده شود يكى از ايشان به فرزند دخترينه ، رويش از غم سياه گردد و دلش پرخشموكينه . ( 58 )
يَتَوارى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ
پنهان مىشود از مردمان ، از شرم و كراهيت [ تهنيت ] ايشان ؛
أَ يُمْسِكُهُ عَلى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرابِ
مىانديشد كه بداردش
هامش
( 1 ) - ن : ورا .
( 2 ) - ن : « را » ندارد .
( 3 ) - اصل : گروه .
( 4 ) - ن و ت : مىآرند .
( 5 ) - ن : بينيت .
( 6 ) - ن : آنج .