وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
و مر ايشان راست عذاب دردگين به عقبى . ( 63 )
وَ ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ
و نفرستاديم به تو قرآن الّا تا بيان كنى ايشان را آنچه « 1 » در وى اختلاف كردند ،
وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
و راهنماى است و رحمت مر قوم را كه مىگروند . ( 64 )
وَ اللَّهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً
و خداى تعالى فرستاد از آسمان باران ،
فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها
زنده كرد به وى زمين را به بهاران ، بعد مرگ وى به زمستان ،
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ
در اينجا حجت است مر شنوندگان را چون تأمل كنند در آن .
( 65 )
وَ إِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعامِ لَعِبْرَةً
و مر شما را در چهارپايان عبرت است عبرت گيريدتان « 2 »
نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهِ مِنْ بَيْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ لَبَناً خالِصاً سائِغاً لِلشَّارِبِينَ
مىخورانيمتان را « 3 » از آنچه « 5 » در شكم ايشان است از ميان سرگين و خون شير پاكيزه و گوارنده مر خورندگان را . ( 66 )
وَ مِنْ ثَمَراتِ النَّخِيلِ وَ الْأَعْنابِ
و از ميوههاى خرما بنان ، و انگورهاى فراوان
تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَراً وَ رِزْقاً حَسَناً
مىسازيت از وى مى ، و روزى نيكو جز وى : از سركا و شيرينى و مويز ، و حلوا و هر چيز
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
اندرين آيت است ، مر آنها را كه عقل و فكرت است . ( 67 )
وَ أَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً
و الهام داد پروردگار تو مر نحل عسل را كه خانهها سازيد در كوه ،
وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا يَعْرِشُونَ
و از درختان و كازهها و بناهاى با شكوه « 4 » . ( 68 )
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن و ت : عبرتگيرندگان را .
( 3 ) - ن و ت : مىخورانيمتان .
( 4 ) - ن و ت : به شكوه .
( 5 ) - ن : آنج .