سلام بر شما درآييت به بهشت بدان اعمال صالحه كه مىكرديد بدان جهان . ( 32 )
هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ
ا نمىپايند مشركان مگر آمدن فرشتگان را ،
أَوْ يَأْتِيَ أَمْرُ رَبِّكَ
يا آمدن فرمان خداى تعالى مر عذاب ايشان را
كَذلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
همچنين كردند آنها كه پيش از ايشان بودند كه عذاب معجّل مىخواستند « 1 » ،
وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
و ستم نكرد بر ايشا [ ن ] خداى تعالى و ليكن « 2 » ايشان بر تنهاى خويش ستم كردند . ( 33 )
فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا
رسيد به ايشان جزاى بدىهايى كه ايشان مىكردند
وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
و فرودآمد به ايشان آنچه « 3 » به وى فسوس مىداشتند .
( 34 )
وَ قالَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شاءَ اللَّهُ ما عَبَدْنا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ نَحْنُ وَ لا آباؤُنا
و مىگويند مشركان كه اگر خداى تعالى بخواستى « 4 » ما و پدران ما جز وى را « 5 » عبادت نياورديمى ،
وَ لا حَرَّمْنا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ
و بىفرمان وى چيزى را حرام نكرديمى .
كَذلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
همچنين كردند آنها كه پيش از ايشان بودند ، كه مشيّت ما را عذر گناهان « 6 » خويش ساختند ،
فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ
نيست بر پيامبران مگر رسانيدن پيدا ، و رسانيدند « 7 » كه مشيّت خداى تعالى عذر نيست مر بنده را . ( 35 )
وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ
و فرستاديم در هر امّتى رسولى كه خداى تعالى را پرستيت ،
وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ
و از بتان و شيطان دور باشيت ؛
فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ
از ايشان كس بود كه خداى تعالى وى را « 8 » هدايت
هامش
( 1 ) - ن و ت : خواستند .
( 2 ) - ن : و لكن .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن : نخواستى - ت :
مانند متن است .
( 5 ) - ن : ورا .
( 6 ) - ن : گناه .
( 7 ) - اصل : و سايندن .
( 8 ) - ن : ورا .