الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ
آنها كه بردارند جانهاى ايشان فرشتگان « 1 » ، [ و ايشان ] بر تنهاى خويش ستمكنندگان
فَأَلْقَوُا السَّلَمَ ما كُنَّا نَعْمَلُ مِنْ سُوءٍ
گردن دهند آن ملعونان ، و گويند ما نمىكرديم [ هيچ بدى ] بدان جهان
بَلى إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
گفته شودشان كه خداى تعالى داناست بدانچه « 2 » مىكرديت از كفر و عصيان . ( 28 )
فَادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها
درآييت به درهاى دوزخ سوزان ، جاويدانان « 3 » در آن ،
فَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ
بد جايى دوزخ به حقّ متكبّران . ( 29 )
وَ قِيلَ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ قالُوا خَيْراً
و گفته شود « 4 » مر متقيان را ، كه چه فرستاد خداى شما ، گفتند همه خوبى و نيكويى [ ما ] ،
لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ
نيكوكاران را « 5 » ست در دنيا نيكويى توفيق و عصمت مولى ،
وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ
و سراى آخرت بهتر از سراى دنيا ،
وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِينَ
و نيكوسرايى « 6 » متقيان را جنّة المأوى . ( 30 )
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها
بوستانهاى مقيمى كه درآيند به وى متقيان
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
مىرود در زير كوشكها و درختان وى در جويها آبهاى روان
لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ
مر ايشان را بود در وى آنچه « 7 » خواهند ايشان ،
كَذلِكَ يَجْزِي اللَّهُ الْمُتَّقِينَ
همچنين جزا رساند خداى تعالى به ترسكاران . ( 31 )
الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ طَيِّبِينَ
آنها كه جانهاى ايشان بردارند فرشتگان « 8 » ، و ايشان پاكان ،
يَقُولُونَ سَلامٌ عَلَيْكُمْ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
گويند
هامش
( 1 ) - ن و ت : فريشتگان .
( 2 ) - ن : بدانج .
( 3 ) - ن : جاودانان .
( 4 ) - ن : گفته شد - ت : مانند متن است .
( 5 ) - ن : مر نيكوكرداران را .
( 6 ) - اصل : نيكوسراى - ن و ت : نيك سرايى .
( 7 ) - ن : آنج .
( 8 ) - ن و ت : فريشتگان .