تو كند ، آنچه خواهد « 1 » . ( 107 )
وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ
و امّا آنها كه نيكبختان بوند ، ايشان در بهشت جاويدان بوند .
خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ
در آنجا بوند جاويدان ، « 2 » تا زمين است و آسمان ؛
إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ
مگر آن مدت ، كه بوند « 3 » در عرصات قيامت ؛
عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
عطاى ناگسسته ، هميشه پيوسته . ( 108 )
فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هؤُلاءِ
به شك مباش در باطلى آنچه « 4 » مىپرستند اينها از بتان ،
ما يَعْبُدُونَ إِلَّا كَما يَعْبُدُ آباؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ
[ نمىپرستند مگر همچنانك پيش از اين مىپرستيدند پدران ايشان ] ، و ما رسانيدهايم « 5 » به ايشان بهرهء عذاب ايشان ، بىهيچ نقصان . ( 109 )
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ
و داديم موسى پيامبر را تورات و مختلف شدند در وى جهودان
وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ
و اگر نه حكم خداى تو استى كه زود نفرستد عذاب مخالفان را « 6 » تمام كرده شدستى هلاك ايشان ؛
وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ
و ايشان در شكاند از حقيقت اين « 7 » كتاب ، و آمدن عذاب . ( 110 )
وَ إِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمالَهُمْ
و هرآينه هر يكى از مختلفشوندگان ، آنها - اند « 8 » كه تمام رساند خداى تو تعالى جزاى كردارهاى ايشان
إِنَّهُ بِما يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
چه وى داناست بدانچه « 9 » مىكنند بندگان . ( 111 )
فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ
راست باش چنانك فرمانستت اى سر راستان ،
وَ مَنْ تابَ مَعَكَ
هامش
( 1 ) - در حاشيهء « ن » : « بدرستى كه پروردگار تو كننده هست آنچه كه خواهد . »
( 2 ) - ن : جاودان .
( 3 ) - ن : بودند .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن و ت : و ما رسانندهايم .
( 6 ) - ن : « را » ندارد .
( 7 ) - ن : از حقى اين . ت : مانند متن است .
( 8 ) - ن : آنانند .
( 9 ) - ن : بدانج .