يُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ
و برساند فضل خويش ، بدانك « 1 » خواهد از بندگان [ خويش ]
وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
و وى است آمرزنده و بخشاينده بر خلقان خويش .
( 107 )
قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ
بگو يا محمد كه اى مردمان ، آمد به شما حق از پروردگارتان ؛
فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ
هر كه مىرود به راه راست ، منفعت آن « 2 » مرور است .
وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها
و هر كه مىرود به راه ضلالت ، به وى بازگردد آن مضرّت ؛
وَ ما أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ
و نيم من گماشته بر نگاه داشت كردار شما ، و به جبر دارندهء شما بر اسلام بىاختيار شما .
( 108 )
وَ اتَّبِعْ ما يُوحى إِلَيْكَ
و به دم آن رو كه به تو وحى مىآيد در قرآن
وَ اصْبِرْ
و شكيبايى كن بر جفا و آزار كافران ،
حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ
تا آنگه كه پيدا كند خداى حكم خويش و وى است بهترين حكمكنندگان ، و آن حكم كشتن ايشان بود به بدر و احزاب و احد و غير آن . ( 109 )
هامش
( 1 ) - ن : بدانكه .
( 2 ) - ن : اين .