قِبْلَةً
و جايهاى نماز سازيت در آن ميانهها
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ
و نمازها بر پاى داريت در نهان ،
وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ
و مزده برسان به مؤمنان . ( 87 )
وَ قالَ مُوسى رَبَّنا إِنَّكَ آتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَ مَلَأَهُ زِينَةً وَ أَمْوالًا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
و گفت موسى ، اى پروردگار ما ، تو دادى فرعون [ را ] و سران قوم او را ؛ « 1 » آرايشها و مالها در اين جهان
رَبَّنا لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِكَ
اى پروردگار ما اينها دادىشان ، تا بدين سبب ببردند از راه بسيارى از خلقان
رَبَّنَا اطْمِسْ عَلى أَمْوالِهِمْ
اى پروردگار ما ، ناپيدا كن نشان مالهاى ايشان ،
وَ اشْدُدْ عَلى قُلُوبِهِمْ فَلا يُؤْمِنُوا حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ
و سخت كن دلهاى ايشان ، تا نيارند ايمان ، تا ببينند عذاب دردگين جاويدان « 2 » . ( 88 )
قالَ قَدْ أُجِيبَتْ دَعْوَتُكُما فَاسْتَقِيما
خداى تعالى فرمود اجابت كرده شد دعاى شما دعاگويان ، راست باشيت به راه « 3 » پيش رفتن فرمان ،
وَ لا تَتَّبِعانِّ سَبِيلَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ
و مرويت به دم راه نادانان . ( 89 )
وَ جاوَزْنا بِبَنِي إِسْرائِيلَ الْبَحْرَ
و گذاشتيم اسرائيليان را از دريا ،
فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَ جُنُودُهُ بَغْياً وَ عَدْواً
اندر رسيد به ايشان فرعون و سپاههاى وى مر ستم كردن را « 4 » و از حد در گذشتن را .
حَتَّى إِذا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ
تا چون نزديك آمد به غرق ، گفت ايمان آوردم به آفريدگار خلق ، آن خداى كه جز وى خداى نى ، و به وى گرويده [ اند ] بنى اسرائيل قوم موسى ؛ و منم از گروندگان « 5 » ، و مر حكم وى را « 6 » از گردن دهندگان .
( 90 )
هامش
( 1 ) - ن : ورا .
( 2 ) - ن : جاودان .
( 3 ) - ن : بر راه .
( 4 ) - ن : « را » ندارد .
( 5 ) - ن : گرويدگان .
( 6 ) - ن : ورا .