اى پروردگار ما فرودباران « 1 » بر ما باران شكيبايى ،
وَ تَوَفَّنا مُسْلِمِينَ
و ببر ما را از دنيا با اين آشنايى و روشنايى ، و همه عقوبتها بر ما « 2 » خوش است چون نبود درد قطيعت و جدايى . ( 126 )
وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ
و گفتند كلانان قوم فرعون لعين ،
أَ تَذَرُ مُوسى وَ قَوْمَهُ لِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ
أ مىمانى موسى و قوم ورا تا تباهى كنند « 3 » در زمين ؛
وَ يَذَرَكَ وَ آلِهَتَكَ
و مىماند ترا و بتان ترا ، و پيش رفتن فرمان ترا .
قالَ سَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْ وَ نَسْتَحْيِي نِساءَهُمْ
گفت هرآينه بكشيم پسران ايشان را ، و برده كنيم دختران ايشان را ؛
وَ إِنَّا فَوْقَهُمْ قاهِرُونَ
و ماييم بر ايشان قاهران ، و در ولايت راندن ظاهران . ( 127 )
قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا
گفت موسى مر قوم خويش را كه يارى از خداوند خويش خواهيت « 4 » ، و در آزار ايشان صبر كنيت ؛
إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ
چه زمين مر خداى راست ميراث دهد ، آن را كه خواهد ، از بندگان خود ؛
وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
و عاقبت خير مر ترسكاران راست ، و همه نيكويها مر ايشان راست . ( 128 )
قالُوا أُوذِينا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَنا وَ مِنْ بَعْدِ ما جِئْتَنا
گفتند مىرنجانيدند ما را پيش از آمدن تو ، و از بعد ظاهر شدن تو ؛
قالَ عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَ يَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ
گفت بود كه پروردگار شما هلاك كند دشمنان شما را و شما بدين اميد باشيت ، و خليفتان ايشان كندتان تا پديد آيد كه چه مىكنيت . ( 129 )
وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ
و به درستى و راستى كه گرفتيم فرعونيان را به
هامش
( 1 ) - ن و ت : فرو .
( 2 ) - ن و ت : ما را .
( 3 ) - ن و ت : مىكنند .
( 4 ) - ن : از خداى خواهيت .