الْكافِرِينَ
همچنين مهر نهد آفريدگار ، بر دلهاى كفّار . ( 101 )
وَ ما وَجَدْنا لِأَكْثَرِهِمْ مِنْ عَهْدٍ
و نيافتيم از بيشترى از ايشان وفاى عهد روز ميثاق ،
وَ إِنْ وَجَدْنا أَكْثَرَهُمْ لَفاسِقِينَ
و نيافتيم بيشترى [ از ايشان ] مگر فاق .
( 102 )
ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى بِآياتِنا إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ
بازفرستاديم سپس ايشان موسى را با معجزات ، سوى فرعون و كلانان قوم وى و ديگر طبقات ؛
فَظَلَمُوا بِها
كفر آوردند بدان ،
فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ
بنگر كه « 1 » چگونه بود عاقبت كار مفسدان . ( 103 )
وَ قالَ مُوسى يا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ
و گفت موسى يا فرعون من رسولم از پروردگار جهانيان ،
حَقِيقٌ عَلى أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ
سزايم بدانك « 2 » نگويم بر خداى تعالى مگر سخنى درست كرده به برهان ؛
قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ
آوردم به شما حجتى از پروردگار شما ،
فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرائِيلَ
رها كن و بفرست با من بنى اسرائيل را كه هيند اسيران « 3 » و گرفتار شما . ( 104 - 105 )
قالَ إِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِها إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
گفت اگر آوردهاى حجتى بنماىمان ، اگر هستى از راستگويان . ( 106 )
فَأَلْقى عَصاهُ فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ
بيفكند عصا ، ناگاه مارى شد پيدا ،
وَ نَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِيَ بَيْضاءُ لِلنَّاظِرِينَ
و دست بيرون « 4 » آورد از جيب مر نگرندگان را بيضا .
( 107 - 108 )
قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِيمٌ
گفتند كلانان قوم فرعون كه اين
هامش
( 1 ) - ن و ت : تا .
( 2 ) - ن : بر آنك .
( 3 ) - ن و ت : اسير .
( 4 ) - ن : برون .