حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ
. ( سورهء 41 / آيهء 20 ) ، در مصاحف و قرآنها :
إِذا ما جاؤُها
، كه « ما » زائده دارند .
يا عِبادِ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ
. ( سورهء 43 / آيهء 68 ) ، در مصاحف و قرآنها .
يا عِبادِ لا خَوْفٌ
، به حذف ياء . نثر المرجان ، ج 6 ، ص 449 .
فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ
( سورهء 47 / آيهء 21 ) ، در قرآنها :
صَدَقُوا
. در نثر المرجان نيز صدقوا ، ج 6 ، ص 597 .
اختصاصات دستورى
چون در تمام اين تفسير ، سجع و موازنه و قرينهسازىهاى فراوان به كار رفته است ، لذا اجزاء جمله بتبع آن تغيير كرده است ؛ بنابراين در تقديم و تأخير مسند و مسند اليه و يا فعل و فاعل و يا مسائل ديگر كه به واسطهء وزن و آرايش لفظى تغيير كرده است گفتگوئى نمىكنيم ، فقط به بعضى از خصائص دستورى آن - آن هم به عنوان شاهد و نمونه - اشاره مىكنيم تا خوانندگان گرامى به چگونگى و كيفيت صرفى و نحوى اين تفسير آشنا گردند .
جمع بستن كلمات
1 - جمع كلمات ؛ ( فارسى - عربى ) ، با « ان » .
الف - در جانداران :
عابدان ، كافران ، فرشتگان ، جهودان ، جفتان ، رسولان ، مشركان ، دشمنان ، عالمان ، راستان ، مهتران ، ظالمان ، منافقان ، متقيان ، اسرائيليان ، باشندگان ، پيامبران ، ترسايان ، امتان ، خليفتان ، مردمان ، روميان ، پارسيان .
ب - در بعضى از اسمهاى معنى ، مانند :
غمان ، اندوهان ، سوگندان ، گناهان .
ج - در غير ذىروح :
بتان ، هر دوان ، درختان ، پايان ، « 1 » گياهان .
2 - جمع كلمات با « ها » ؛ ( عربى - فارسى ) .
الف - در غير ذىروح :
هامش
( 1 ) - جمع « پا » يا « پاى » .