إِنَّ اللَّهَ لا يَخْفى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ
و بر خداى تعالى چيزى نشود پنهان « 1 » ، نه در زمين و نه در آسمان . ( 5 )
هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحامِ كَيْفَ يَشاءُ
وى است آنك صورت كندتان ، در رحمهاى مادران ؛ چنانك خواهد ، و بر آنك « 2 » خواهد .
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
وى يكى است ، جز وى خداى نيست ؛ صفت وى عزت است ، و گفته و كردهء وى به حكمت است . ( 6 )
هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ
وى است آنك فرستاد به تو كتابى كه بعض از وى آياتى است محكم و استوار بىتبديل ، كه آنهاست اصل شناخت مشكلات تنزيل ، و ديگرها آيات متشابه محتمل وجوهى از تأويل .
فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْوِيلِهِ
اما آنها كه در دل ايشان گرايستنى است از راه راست دم دارند آن آيتها را ، كه از جملهء متشابهات است فتنه جستن را ، و تأويل فاسد گفتن را ؛
وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ
و نداند تأويل درست وى مگر اللّه ،
وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ
و آنها كه استوارانند در علم و [ با ] پايگاه ؛
يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا
مىگويند « 3 » كه به وى ايمان آوردهايم ، چه از خداى ماست « 4 » و ما همچنين اعتقاد كردهييم ؛
وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ
و پند نگيرند [ بدان ] ، مگر خردمندان . ( 7 )
رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا
اى پروردگار ما مگردان دلهاى ما را به سوى ضلالت از پس آنك دادهيىمان هدايت ،
وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً
و ببخش ما را از نزد خود رحمت ،
إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ
كه تويى بخشندهء هر عطيّت .
رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ
هامش
( 1 ) - ن : نهان .
( 2 ) - ن : و بر آن كه .
( 3 ) - اصل : مىگويد .
( 4 ) - در اصل : چه از خداى ماست - ن نيز همينطور است .