لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ
اى پروردگار ما تويى جمعكنندهء خلقان در روز قيامت ، روز [ ى ] كه نيست در بودن وى شك و شبهت ،
إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ
چه خداى تعالى خلاف نكند وعدهء خويش را « 1 » به هيچ حالت . ( 8 - 9 )
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً
آنها كه كافر شدند سود نداردشان خواستههاشان « 2 » ، و نه فرزندانشان « 3 » ؛ و نگه نداردشان از عذاب خداى تعالى بدان جهان ،
وَ أُولئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ
و ايشانند فروزينهء آتش سوزان . ( 10 )
كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
نهاد اينها در تكذيب تو چون نهاد قوم فرعون است و آنها كه پيش از ايشان بودند ،
كَذَّبُوا بِآياتِنا
كه كتاب و رسول ما را تكذيب كردند ، و مخالفت نمودند .
فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ
گرفتشان « 5 » خداى تعالى به گناهانشان « 6 » ،
وَ اللَّهُ شَدِيدُ الْعِقابِ
و خداى تعالى را عقوبت سخت است بر كافران . ( 11 )
قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا سَتُغْلَبُونَ وَ تُحْشَرُونَ إِلى جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ الْمِهادُ
بگو يا محمد مر كافران را كه هرآينه مغلوب شويت به دنيا ، و به دوزخ فرستاده شويت به عقبى ، و بد قرارگاهى دوزخ و بد مأوى . ( 12 )
قَدْ كانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتا
بود شما [ را ] ، نشانى درست در نبوت مصطفى ؛ صلى اللّه عليه و سلم و [ بر ] حقّى دين اسلام در آن دو سپاه كه گرد آمدند ، وز بهر كارزار و نبرد آمدند :
فِئَةٌ تُقاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ أُخْرى كافِرَةٌ
يك سپاه غازيان بدر « 4 » جهادكننده در راه رضاى خداى ، و يك سپاه كافران مكه
هامش
( 1 ) - ن : « را » ندارد .
( 2 ) - ن و ت : ايشان .
( 3 ) - ن : بگرفتشان .
( 4 ) - اصل : جهان .
( 5 ) - ن : بگرفتشان .
( 6 ) - ن و ت : ايشان .