فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
گفت اى فرزندان من گرامى كرد خداى تعالى شما را بدين دين ، پس مميريت مگر بر همين . ( 132 )
أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ
ا شما حاضر بوديت آنگاه كه يعقوب را مرگ فراز آمد ، و وى را به وصيّت نياز آمد ؛
إِذْ قالَ لِبَنِيهِ ما تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي
چون گفت مر فرزندان خويش را كه بعد مرگ « 1 » من كرا پرستيت ، و به كدام راه برايستيت ؛
قالُوا نَعْبُدُ إِلهَكَ وَ إِلهَ آبائِكَ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ
گفتند برين باشيم كه هستيم ، خداى تو و خداى پدران تو ابراهيم و اسماعيل و اسحاق را پرستيم ؛
إِلهاً واحِداً
يك خداى را كه بىچگونه است و بىچون ،
وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
و ما گروندگانيم « 2 » و گردندهندگانيم اكنون . ( 133 )
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ
آنها گروهىاند كه برفتند ،
لَها ما كَسَبَتْ
مر ايشان راست جزاى آنچه « 3 » كردند و گفتند ؛
وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ
و شما راست جزاى آنچه « 7 » شما كنيت ،
وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ
و شما به قيامت از كردار « 4 » ايشان پرسيده نشويت . ( 134 )
وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا
جهودان گفتند جهود باشيد تا بيابيت راه راست ، و ترسايان گفتند ترسا باشيت كه راه راست راه ماست ؛
قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
بگوى يا محمد بلك « 5 » متابع ملّت ابراهيم باشيم ، تا بر طريق مستقيم باشيم ؛ چه وى بر راه راستان بود ، و مشرك نبود ، چه مسلمان بود . ( 135 )
قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا
بگوييت گرويديم « 6 » به خداى تعالى و بدان وحى كه بر
هامش
( 1 ) - ن و ت : « مرگ » ندارد .
( 2 ) - ن : گروندگان .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن : از كردهء .
( 5 ) - ن : بل كه .
( 6 ) - ن : كه گرويديم .
( 7 ) - ن : آنج .