كه از سراهاء خود بيرون آمدند يعنى از ديار مكه بانبرته و خويشتن به مردى فرا ديدار مردمان دادن ( انفال / 47 ، متن ص 28 )
:
وَ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا ما أُتْرِفُوا فِيهِ
؛ و بيدادگران را بر پى فراخ جهانى و فراخ توانى . . .
و انبرته و شادى كردن تا بر پى آن استادند ( هود / 116 ، متن ص 182 )
اواذه : ( - اواده )
مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ
؛ از پدران ايشان و از جفتان ايشان و فرزندان ايشان ولد فرزند است و ذرّيت اواذه ( رعد / 23 ، متن ص 232 )
برت برت :
مَنْضُودٍ
؛ اندرون او آتش آكنده برهم نشانده برت برت درهم نشانده ( هود / 82 ، متن ص 171 )
بىكواس :
ذلِكُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكافِرِينَ
؛ اين همه هست و انيز اللّه سستكننده است و بىكواس ساز كافران را ( انفال / 18 ، متن ص 16 )
پاسش :
وَ أَمْطَرْنا عَلَيْها حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ
؛ و فرو بارانيديم بر ايشان سنگهاى سخت ، گفتهاند كه معرّب است اصل او پارسى ، سجّيل سنگ و گل ، در ديدار گل و در پاسش سنگ ( هود / 82 ، متن ص 171 )
جخها : كه زكوه جخها و بد كردهاى مردمان است ( توبه / 104 ، متن ص 85 )
دريغ :
ما أَنْتَ عَلَيْنا بِعَزِيزٍ
؛ و تو بر ما گرامى نه اى و نه عزيز يعنى دريغ . ( هود / 91 ، متن ص 175 )
دريغتر :
قالَ يا قَوْمِ أَ رَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ
؛ اى قوم خاندان من بر شما گرامىترند و بنزديك شما دريغتر از اللّه ( هود / 92 ، متن ص 175 )
ريهاذ :
وَ يَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ
؛ واگذاريم ايشانرا ريهاذ در گزافكارى ايشان ( اعراف / 186 ، متن ص 5 )
ژيدى :
وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ نَعْماءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ
؛ و ار بچشانيم او را نيك روزى و ژيدى و ناز و تن آسانى پس گزند ( هود / 10 ، متن ص 148 )
سپرندگاه :
وَ لا يَطَؤُنَ مَوْطِئاً
؛ و نسپرند سپرندگاهى ( توبه / 120 ، متن ص 97 )
ستنك زيستن / ستنگ زيستن :
فَاسْتَقِمْ
؛ مىپاى و يكسان مىباش و بر راستى و . . . و