و انار و تباه كند . . . ؛
« إِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ »
« 1 » : الله انار نكند مزد نيكوكاران ؛ و ما ضايع نكنيم و انار مزد نيكوكاران . . .
3 . انيز :
« . . . لَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ . . . »
« 2 » : . . . از بوذنى و نابوذه انيز من بذيرهء نيكى باز شدى تا به آن رسيدى . . . ؛ قومىاند كه مسلمان شدند و اقارب ايشان انيز كفار بود ؛ شهرهايى كه بر پاى است انيز چون قسطنطنيه ؛
« . . . وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ . . . »
« 3 » : . . . و الله انيز بنه ديده .
4 . آنو : و گفتند كه عنكبوت در غار مىتنيد در آن شب كه رسول خذاى آنو بود ؛
« ذلِكَ وَ مَنْ عاقَبَ . . . »
« 4 » : جنان كه آنو كفت . . .
5 . اواذه : ولد فرزند است و ذريت اواذه .
6 . ايذر و ايذون : اين استغفار ايذر توحيد است ؛
« . . . وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ »
« 5 » : . . . و ايذون باذا ، پشتى داشتن مؤمنان بالله باذا .
7 . بايستانى :
. . . قالُوا تَاللَّهِ إِنَّكَ لَفِي ضَلالِكَ الْقَدِيمِ
« 6 » : . . . كفتند آن كسان كه با وى بودند كه بخذاى كه تو در كومى بايستانى .
8 . بماييذ :
« . . . فَاسْتَأْذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ فَقُلْ لَنْ تَخْرُجُوا مَعِيَ أَبَداً . . . »
« 7 » : . . . فقل كوى با من هركز بماييذ بخيبر .
9 . بذيس ، بذيسهاء ، بذيسى :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ »
« 8 » : اين آيت و نظاير آن در قرآن در شأن قومىاند كه مسلمان شدند و اقارب ايشان انيز كفار بوذند ، كفار در مسلمان شدكان مىزاريدند و بذيس مىدادند ؛
« . . . إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ »
« 9 » : الله كژ نكند بذيس خود .
10 . ببرچند :
« هُنالِكَ تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ . . . »
« 10 » : ببرچند هر تن كرد خويش .
11 . برغست :
« . . . قُلْنَ حاشَ لِلَّهِ . . . »
« 11 » : كفتند برغست باذا خذايرا .
هامش
( 1 ) . توبه / 120 .
( 2 ) . اعراف / 188 .
( 3 ) . توبه / 16 .
( 4 ) . حجّ / 60 .
( 5 ) . آل عمران / 122 و . . .
( 6 ) . يوسف / 95 .
( 7 ) . توبه / 83 .
( 8 ) . انفال / 27 .
( 9 ) . آل عمران / 9 و . . .
( 10 ) . يونس / 30 .
( 11 ) . يوسف / 31 .