آن و جاى سبنجكانى آن .
24 . ستنگ زيستن :
« فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ . . . »
« 1 » : ستنگ مىزى چنانكه فرموذند ترا .
25 . ستيم :
« . . . يُسْقى مِنْ ماءٍ صَدِيدٍ »
« 2 » : مىآشمانند ايشانرا از آب ستيم .
26 . سوييذن :
« قالُوا تَاللَّهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّى تَكُونَ حَرَضاً أَوْ تَكُونَ مِنَ الْهالِكِينَ »
« 3 » : فرزندان گفتند بالله كه هيج بنخواهى سوييذ از ياذكرد يوسف و تا كى از او خواهى گفت ، تا آنكه نيست شى يا . . . تباهى شى از تباهشدكان .
27 . شبيليدن :
وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً . . .
« 4 » : و نبوذ مكر ور كار نماز ايشان كه مىكردند بنزديك خدا مكر شبيليدن .
28 . شواشانان :
« . . . فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ »
« 5 » : ايشان را شواشانان ده بعذابى دردنماء .
29 . غنديدن :
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ . . . »
« 6 » : مىپرسند ترا از رستاخيز كى است بپاى كردن آن و پديد آوردن آن ، كوى دانش هنكام آن بنزديك خداوند من است و از نو غندد آن را بر هنكام آن .
30 . فراجيجيذن :
« وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ . . . »
« 7 » : و مثل سخن ناراست ناپاك جون درختى است ناخوش ناشيرين اجتث فراجيجيذند و دروذند از سرزمين آن را .
31 . بفرهبند :
« وَ إِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ . . . »
« 8 » : ار خواهند كه بفرهبند ترا به صلح .
32 . بفرهيفت :
« . . . غَرَّ هؤُلاءِ دِينُهُمْ . . . »
« 9 » : او را دين ايشان ، ايشانرا بفرهيفت .
33 . فريشتكان :
« قالُوا أَ تَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ . . . »
« 10 » : فريشتكان كفتند كه مىشكفت دارى از كار خذاى .
34 . فوژاى خواستن :
« . . . قالَ مَعاذَ اللَّهِ . . . »
« 11 » : گفت فوژاى خواستن بالله است .
هامش
( 1 ) . هود / 112 .
( 2 ) . ابراهيم / 16 .
( 3 ) . يوسف / 85 .
( 4 ) . انفال / 35 .
( 5 ) . آل عمران / 21 و . . .
( 6 ) . اعراف / 187 .
( 7 ) . ابراهيم / 26 .
( 8 ) . انفال / 62 .
( 9 ) . انفال / 49 .
( 10 ) . هود / 73 .
( 11 ) . يوسف / 23 ، 79 .