تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١
رسانيذن هيج مزد نخواستم ، نيست مزد من مكر بر خذاى و فرموذند مرا كه از كردن نهاذ كان باش
فَكَذَّبُوهُ
دروغ زن كرفتند او را ، رهانيذيم او را و هركه با او بوذ در كشتى و به آب بكشتيم ايشانرا كه بدروغ شمردند بيغامهاى ما را ، بنكر كه سرنجام بيم نموذ كان و آكاه كردكان جون بوذ منذرين در همه قرآن ايشان‌اند كه آكاه كردند و بنه بذيرفتند و بترسانيذند و بنه ترسيذند *

[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 74 ]

ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِ رُسُلاً إِلى قَوْمِهِمْ فَجاؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا بِما كَذَّبُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ كَذلِكَ نَطْبَعُ عَلى قُلُوبِ الْمُعْتَدِينَ ( 74 ) [ 132 ]
ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِ
يعنى هودا و صالحا و شعيبا بس نوح بيغامبران فرستاذيم بقوم ايشان تا بايشان بيغامهاى روشن آوردند بنه كورفيذند بدروغ‌زن كرفتند و بنخواهستند كورفيذ بآنج دروغ شمردند بيش فاكذلك نطبع و همجنان مهر مىنهيم بر دلهاء اندازه كذران و شوخان و ناباكان

[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 75 تا 78 ]

ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى وَ هارُونَ إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلائِهِ بِآياتِنا فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمِينَ ( 75 ) فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا إِنَّ هذا لَسِحْرٌ مُبِينٌ ( 76 ) قالَ مُوسى أَ تَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَكُمْ أَ سِحْرٌ هذا وَ لا يُفْلِحُ السَّاحِرُونَ ( 77 ) قالُوا أَ جِئْتَنا لِتَلْفِتَنا عَمَّا وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا وَ تَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِياءُ فِي الْأَرْضِ وَ ما نَحْنُ لَكُما بِمُؤْمِنِينَ ( 78 ) بس ايشان فرستاذيم موسى و هرون را بقوم خويش ببيغامهاى ما و سخنان ما كردن
بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 131 | مؤلف مجهول / سيد مرتضى آية الله زاده شيرازى