[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 64 ]
يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِما فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِؤُا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرُونَ ( 64 )
مىبرهيزند منافقان كه فروذ آيد برايشان از آسمان سورهء كه ايشانرا خبر كند بآنج در دلهاء ايشان و هو عبد اللّه بن ابى كان يعلم ان الوحى على رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلم من السماء صادق و لكن حمله حسده على النفاق فنافق بين علمه و حسده * قل استهزؤا كوى همين افسوس مىداريد ، اين تهديد است كه اللّه بيرون خواهد آورد از دلهاى شما آنج مىبرهيزيد از وغستن « 1 » آن همجنان كه جاى ديكر كفت
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغانَهُمْ .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 65 تا 66 ]
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ ( 65 ) لا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ إِنْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ نُعَذِّبْ طائِفَةً بِأَنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ ( 66 )
-
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ
اين در شأن آن مرد است كه كفت : أ يظن محمد ان قتال بنى الاصفر كقتال من لقى من غيرهم * ار برسى از ايشان يعنى آن مرد را ازيشان كه آن سخن كفت كه جرا كفتى كويذ او *
إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ
در سخن بوذيم كه به زبان مىكفتيم و بازى مىكرديم خوض اسم است در قرآن ، رفتن را در سخن نابكار جنانكه آنجا كفت و
كُنَّا نَخُوضُ
ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ
* وَ خُضْتُمْ كَالَّذِي خاضُوا
قل ا بالله و آياته ؟ كوى بخذاى و سخنان او و دين او و رسول او مىافسوس كرديد يعنى مى در سخن نابكار آورديد
هامش
( 1 ) . در فرهنگ ضبط اين كلمه و غستن است ( دهخدا )