تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 25

مساهمون:

ص٢٥

[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيه 34 ]

وَ ما لَهُمْ أَلاَّ يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ ما كانُوا أَوْلِياءَهُ إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُونَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 34 ) و جيست ايشانرا و جرا است ، و جه روى است ، هركز و جه جاى آنست كه عذاب نكند اللّه ايشانرا
وَ هُمْ يَصُدُّونَ
و ايشان خلق را برمىكردانند از مكه از آن مسجد با آزرم . و آن ، صدّ ، آن بوذ كه ايشان بر دربهاء مكه ، موكلان مىداشتند ، روزكارى ، تا هر قاصدى كه آهنك ديذار رسول خداى داشتيذ برمىكردانيذند و بعضى را مىكشتند . و كفته‌اند كما انزلنا على المقتسمين ايشانند . اقتسموا الشّعاب بينهم للرّصد * و ما كانوا اولياءه و ايشان به آن مسجد كس نه‌اند . [ 21 ]
إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ
به آن مسجد كس نيست مكر موحّدان و كورفيذكان . اين هم‌جنانست كه آنجا كفت مستكبرين به يعنى بالبيت ، كردن‌كشان مىروند بخانهء من ، كبر در سر ، كه ما كعبه داريم ، لكن بيشتر ايشان نمىدانند .

[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيه 35 ]

وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلاَّ مُكاءً وَ تَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ( 35 ) و نبوذ مكر ور كار نماز ايشان كه مىكردند بنزديك خانه مكر شبيليدن و آواز دست آوردنى در دست زدن ، مىجشيد عذاب به آن كه كافر شذيذ .

[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيه 36 ]

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَها ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ ( 36 )
بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 25 | مؤلف مجهول / سيد مرتضى آية الله زاده شيرازى