بدون آنكه حاجتى داشته باشد ، عهد كند كه عمل خيرى را انجام دهد ، آن عمل بر او واجب مىشود . ولى بايد دانست كه فرق واضحى بين عهد و نذر نيست و گفته شده كه در عهد ، قصد قربت شرط نيست ولى در نذر ، قصد قربت شرط است . ولى اين فرق هم ثابت نيست چون در نذر هم شرطيت قصد قربت ثابت نيست ولى به هر حال يكى بودن عهد و نذر هم در همه احكام ثابت نيست و نيز بايد دانست اينكه گفته شده عهد در موردى است كه كارى را كه عهد مىكند انجام دهد مشروط به شرطى نباشد ، ولى نذر در صورتى است كه انجام آن مشروط به شرطى باشد مثل اينكه بگويد اگر مريض من خوب شد نذر كردم كه فلان كار را انجام دهم هيچ دليلى ندارد نه از نظر عرف چون عرف محرزى در فرق بين دو مفهوم نيست و نه از نظر شرع چون دليل شرعى بر فرق نداريم .
مسأله 2676 - در عهد هم مثل نذر بايد صيغه خوانده شود و نيز كارى را كه عهد مىكند انجام دهد بايد يا عبادت باشد مثل نماز واجب و مستحب ، يا كارى باشد كه انجام آن از تركش بهتر باشد اگر چه احتياط مستحب آن است كه اگر عهد بر كار مباحى هم نمود به آن عمل نمايد .
مسأله 2677 - اگر به عهد خود عمل نكند ، بايد كفاره بدهد يعنى شصت فقير را سير كند ، يا دو ماه روزه بگيرد يا يك بنده آزاد كند .
احكام قسم خوردن
مسأله 2678 - اگر قسم بخورد كه كارى را انجام دهد يا ترك كند ، مثلًا قسم بخورد كه روزه بگيرد يا دود استعمال نكند چنانچه عمداً مخالفت كند بايد كفاره بدهد يعنى يك بنده را آزاد كند يا ده فقير را سير كند يا آنان را بپوشاند و اگر اينها را نتواند بايد سه روز روزه بگيرد .
مسأله 2679 - قسم چند شرط دارد :
اول - كسى كه قسم مىخورد بايد بالغ و عاقل باشد و از روى اختيار قسم بخورد پس قسم خوردن بچه و ديوانه و مست و كسى كه مجبورش كردهاند درست نيست و همچنين