معين نكند ، اگر يك نماز دو ركعتى بخواند كفايت مىكند و اگر نذر كند صدقه بدهد و جنس و مقدار آن را معين نكند ، اگر چيزى بدهد كه بگويند صدقه داده ، به نذر عمل كرده است ولى در تمام اين صورتها اگر نذر او منصرف به مقدار معينى باشد به لحاظ شواهد و قرائن همان مقدار را بايد انجام دهد . و اگر نذر كند كارى براى خدا بجا آورد در صورتى كه يك نماز بخواند يا يك روز روزه بگيرد يا چيزى صدقه بدهد يا كار نيكوى ديگرى انجام بدهد نذر خود را انجام داده است .
مسأله 2661 - اگر نذر كند روز معينى را روزه بگيرد ، بايد همان روز را روزه بگيرد ولى مىتواند در آن روز سفر نمايد مثل كسى كه در ماه رمضان كه روزه آن واجب است مىتواند سفر كند و به واسطه سفر كردن موضوع حكم عوض مىشود يعنى مسافر حكم كسى كه مسافر نيست را ندارد ، و واجب هم نيست كسى كه مسافر است جايى قصد ده روز كند تا بتواند به نذر خود عمل كند اگر چه احتياط مستحب آن است كه كسى كه چنين نذرى كرده اگر مسافر نيست به سفر نرود و اگر در سفر است قصد ده روز بنمايد تا بتواند به نذر خود عمل كند ولى اگر به مسافرت رفت و يا قصد ده روز در سفر نكرد تا روزه بگيرد بايد قضاى آن را بعداً بگيرد و كفاره ندارد و همچنين كفاره بر او نيست اگر به سبب عذر شرعى مثل مرض و يا حيض آن روز را روزه نگيرد يا سفرى كه ناچار است برود اگر چه احتياط مستحب آن است كه در صورتى كه به سفر مجبور نبوده است و سفر كرده است كفاره شكستن نذر را هم بدهد و بايد دانست كه روزه نگرفتن آن روز در صورتى كه بدون عذر باشد قضاى آن واجب است و در صورتى كه با عذر باشد قضاى آن بنابر احتياط واجب است و نيز كفاره شكستن نذر ، آن است كه يك بنده آزاد كند يا به شصت فقير طعام دهد و يا دو ماه پىدرپى روزه بگيرد .
مسأله 2662 - اگر انسان از روى اختيار به نذر خود عمل نكند بايد به مقدارى كه در مسأله پيش گفته شد كفاره بدهد .
مسأله 2663 - اگر نذر كند كه تا وقت معينى عملى را ترك كند بعد از گذشتن آن وقت مىتواند آن عمل را بجا آورد و اگر پيش از گذشتن وقت از روى فراموشى يا ناچارى انجام دهد چيزى بر او واجب نيست ولى باز هم لازم است كه تا آن وقت آن عمل را بجا
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 494
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٤٩٤