مسأله 2514 - اگر با زنى كه از خون حيض و يا نفاس پاك است نزديكى كند و در همان پاكى طلاقش دهد ، چنانچه معلوم شود كه موقع طلاق آبستن بوده بنابر احتياط واجب اگر بخواهد آثار طلاق صحيح بر آن بار نمايد بايد دوباره صيغه طلاق را بخواند و اگر بخواهد كه زن او باشد اگر طلاق رجعى است رجوع نمايد و اگر طلاق بائن است بنابر احتياط واجب دوباره صيغه عقد بخواند اين در صورتى است كه نداند طلاق بايد در پاكى بدون نزديكى باشد ولى اگر بداند ، چون قصد انشاى جدى طلاق براى او ممكن نيست طلاقش باطل است .
مسأله 2515 - اگر با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و مسافرت نمايد چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد ، بايد به مقدار يك ماه صبر كند و بعداً او را طلاق دهد و اگر به اين مقدار براى او اطمينان به پاكى او از حيض پيدا نشود بايد به مقدارى كه زنها معمولًا از حيض پاك مىشوند صبر كند و بعداً طلاق بدهد ولى اگر بتواند از حال او اطلاع حاصل كند وقتى فهميد زن از حيض پاك شده مىتواند او را طلاق دهد و لازم نيست كه تا يك ماه و يا بيشتر صبر نمايد .
مسأله 2516 - اگر مرد بخواهد زن خود را كه به واسطه مرض يا از اصل خلقت حيض نمىبيند طلاق دهد ، بايد از وقتى كه با او نزديكى كرده تا سه ماه از جماع با او خوددارى نمايد و بعداً او را طلاق دهد .
مسأله 2517 - طلاق بايد به صيغه عربى صحيح خوانده شود و دو مرد عادل آن را بشنوند و اگر خود شوهر بخواهد صيغه طلاق را بخواند و اسم زن او مثلًا فاطمه باشد ، بايد بگويد ( زَوْجَتِي فاطِمَةُ طالِقٌ ) يعنى زن من فاطمه رها است و اگر ديگرى را وكيل كند آن وكيل بايد بگويد : ( زَوْجَةُ مُوَكّلِي فاطِمَةُ طالِق )
مسأله 2518 - زنى كه صيغه شده ، مثلًا يكماهه يا يكساله او را عقد كردهاند طلاق ندارد و رها شدن او به اين است كه مدتش تمام شود ، يا مرد مدت را به او ببخشد به اين ترتيب كه بگويد : مدت را به تو بخشيدم و شاهد گرفتن و پاك بودن زن از حيض لازم نيست .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 457
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٤٥٧