سوم - مرد به واسطه غايب بودن نتواند بفهمد كه زن او از خون حيض يا نفاس پاك است يا نه .
مسأله 2510 - اگر زن را از خون حيض پاك بداند و طلاقش دهد بعد معلوم شود كه موقع طلاق در حال حيض بوده طلاق باطل است و اگر او را در حيض بداند و طلاقش دهد بعد معلوم شود پاك بوده در صورتى كه نمىدانسته كه طلاق زن در حال حيض باطل است طلاق او صحيح است چون قصد جدى انشاى صيغهء طلاق در اين صورت ممكن است ولى اگر مىدانسته كه طلاق زن در حال حيض باطل است طلاق او باطل است چون قصد جدى انشاى صيغهء طلاق از او ساخته نيست .
مسأله 2511 - كسى كه مىداند زنش در حال حيض يا نفاس است ، اگر غايب شود مثلًا مسافرت كند و بخواهد او را طلاق دهد ، بايد يك ماه صبر كند بعد او را طلاق دهد و اگر تا يك ماه براى او اطمينان به پاكى پيدا نشود بايد به اندازهاى صبر كند كه زنها معمولًا از حيض پاك مىشوند و حاصل اينكه در صورتى كه اطلاع از حال زن پيدا نكند مدت صبر از يك ماه نبايد كمتر باشد و اگر تا يك ماه اطمينان حاصل نشد بايد مقدار زيادتر از معمول را صبر كند تا اطمينان پيدا كند به پاكى زن از حيض مگر اينكه بتواند از حال او مطلع شود پس وقتى از حال او مطلع شد كه پاك است مىتواند او را طلاق دهد و صبر كردن لازم نيست .
مسأله 2512 - اگر مردى غايب است و مىخواهد زن خود را طلاق دهد چنانچه بتواند از حال او اطلاع پيدا كند كه در حال حيض يا نفاس است يا نه مىتواند زن خود را بعد از اطلاع پيدا كردن از پاكى او طلاق دهد ولى اگر نتواند اطلاع پيدا كند بايد تا يك ماه صبر كند بعد او را طلاق دهد .
مسأله 2513 - اگر با عيالش كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و بخواهد طلاقش دهد ، بايد صبر كند تا دوباره حيض ببيند و پاك شود . ولى زنى را كه نه سالش تمام نشده يا آبستن است اگر بعد از نزديكى طلاق دهند ، اشكال ندارد و همچنين است اگر يائسه باشد يعنى اگر سيده است بيشتر از شصت سال و اگر سيده نيست بيشتر از پنجاه سال داشته باشد .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 456
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٤٥٦