مسأله 1912 - چنانچه سابقاً گفته شد زكات طلا و نقره در صورتى واجب مىشود كه انسان يازده ماه مالك مقدار نصاب باشد و اگر در بين يازده ماه طلا و نقره او از نصاب اول كمتر شود ، زكات بر او واجب نيست .
مسأله 1913 - اگر در بين يازده ماه طلا و نقرهاى را كه دارد با طلا يا نقره يا چيز ديگر عوض نمايد يا آنها را آب كند ، زكات بر او واجب نيست ولى اگر براى فرار از دادن زكات اين كارها را بكند ، احتياط مستحب آن است كه زكات را بدهد .
مسأله 1914 - اگر در ماه دوازدهم پول طلا و نقره را آب كند ، بايد زكات آنها را بدهد و چنانچه بواسطهء آب كردن ، وزن يا قيمت آنها كم شود ، بايد زكاتى را كه پيش از آب كردن بر او واجب بوده بدهد .
مسأله 1915 - اگر طلا و نقرهاى كه دارد خوب و بد داشته باشد ، مىتواند زكات هر كدام از خوب و بد را از خود آن بدهد ولى بهتر است زكات همه آنها را از طلا و نقره خوب بدهد .
مسأله 1916 - طلا و نقرهاى كه بيشتر از اندازه معمول فلز ديگر دارد ، اگر خالص آن به اندازهء نصاب كه مقدار آن گفته شد برسد ، انسان بايد زكات آن را بدهد . و چنانچه شك دارد كه خالص آن به اندازهء نصاب هست يا نه ، بنابر احتياط واجب بايد بوسيله آب كردن يا از راه ديگر مقدار خالص آن را معلوم كند بلكه در صورتى كه آب كردن و يا راه ديگر آسان باشد واجب است كه خالص آن را بدست آورد .
مسأله 1917 - اگر طلا و نقرهاى كه دارد به مقدار معمول فلز ديگر با آن مخلوط باشد ، نمىتواند زكات آن را طلا و نقرهاى بدهد كه بيشتر از معمول فلز ديگر دارد ولى اگر به قدرى بدهد كه يقين كند طلا و نقره خالصى كه در آن هست ، به اندازهء زكاتى مىباشد كه بر او واجب است اشكال ندارد .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 338
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٣٣٨