مسأله 1729 - مسافر مىتواند براى خواستن حاجت سه روز در مدينه طيبه روزه مستحبى بگيرد .
مسأله 1730 - كسى كه نمىداند روزه مسافر باطل است اگر در سفر روزه بگيرد و در بين روز مسأله را بفهمد روزهاش باطل مىشود و اگر تا مغرب نفهمد روزهاش صحيح است .
مسأله 1731 - اگر فراموش كند كه مسافر است يا فراموش كند كه روزه مسافر باطل مىباشد و در سفر روزه بگيرد روزهء او باطل است .
مسأله 1732 - اگر روزهدار بعد از ظهر مسافرت نمايد بايد روزه خود را تمام كند و اگر پيش از ظهر مسافرت كند وقتى به حد ترخص برسد يعنى به جايى برسد كه ديوار شهر را نبيند بايد روزه خود را باطل كند يعنى نبايد نيت روزه داشته باشد و لازم نيست كه مفطرات ديگر مثل خوردن و يا آشاميدن و يا غير آنها را بجا آورد بلكه اگر نيت نكند و ساير مفطرات را بجا نياورد و پيش از ظهر به وطن خود برسد يا به حد ترخص از وطن خود برسد بايد نيت روزه كند اگر ماه رمضان است و يا روزه واجب معين ديگر ، و روزه او صحيح است و اگر غير آنها باشد مىتواند نيت روزه نمايد .
مسأله 1733 - اگر مسافر پيش از ظهر به وطنش برسد يا به جايى كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند چنانچه كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده بايد آن روز را روزه بگيرد و اگر انجام داده روزه آن روز بر او واجب نيست .
مسأله 1734 - اگر مسافر بعد از ظهر به وطنش برسد يا به جايى برسد كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند نبايد آن روز را روزه بگيرد .
مسأله 1735 - مسافر و كسى كه از روزه گرفتن عذر دارد مكروه است در روز ماه رمضان جماع نمايد و در خوردن و آشاميدن كاملًا خود را سير كند .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 307
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٣٠٧