تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 310

مساهمون:

ص٣١٠
مسأله 1747 - اول ماه به تلگراف ثابت نمىشود مگر دو شهرى كه از يكى به ديگرى تلگراف كرده‌اند نزديك به هم يا هم‌افق باشند و انسان بداند كه تلگراف از روى حكم حاكم شرع يا شهادت دو مرد عادل بوده است . مسأله 1748 - روزى را كه انسان نمىداند آخر رمضان است يا اول شوال بايد روزه بگيرد . ولى اگر پيش از مغرب بفهمد كه اول شوال است بايد افطار كند . مسأله 1749 - اگر زندانى نتواند به ماه رمضان يقين كند بايد به گمان عمل نمايد و اگر آن هم ممكن نباشد هر ماهى را كه روزه بگيرد صحيح است ، ولى بايد بعد از گذشتن يازده ماه از ماهى كه روزه گرفته ، دوباره يك ماه روزه بگيرد .

روزه‌هاى حرام و مكروه

مسأله 1750 - روزه عيد فطر و قربان حرام است و نيز روزى را كه انسان نمىداند آخر شعبان است ، يا اول رمضان ، اگر به نيت اول رمضان روزه بگيرد حرام مىباشد . مسأله 1751 - اگر زن به واسطه گرفتن روزه مستحبى حق شوهرش از بين برود ، روزه او حرام است . و احتياط واجب آن است كه اگر حق شوهر هم از بين نرود بدون اجازه او روزه مستحبى نگيرد . مسأله 1752 - روزه مستحبى اولاد اگر اسباب اذيت پدر و مادر ، يا جد شود حرام است . مسأله 1753 - اگر پسر بدون اجازه پدر روزه مستحبى بگيرد و در بين روز پدر او را نهى كند ، بايد افطار نمايد . مسأله 1754 - كسى كه مىداند روزه براى او ضرر ندارد اگر چه دكتر بگويد ضرر دارد بايد روزه بگيرد ، و كسى كه يقين يا گمان دارد كه روزه برايش ضرر دارد اگر چه دكتر بگويد ضرر ندارد بايد روزه نگيرد و اگر روزه بگيرد صحيح نيست .