تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 304

مساهمون:

ص٣٠٤
مقدار كمتر را قضا بگيرد مثلًا اگر در آخرهاى ماه رمضان مسافرت كند و بعد از رمضان برگردد و نداند كه بيست‌وپنجم مسافرت كرده ، يا بيست‌وششم ، مىتواند مقدار كمتر يعنى پنج روز را قضا نمايد ( بر فرضى كه ماه سى روز بوده باشد ) اگر چه احتياط مستحب آن است كه مقدار بيشتر يعنى شش روز را قضا نمايد ( بر فرض سابق ) . مسأله 1709 - اگر از چند ماه رمضان روزه قضا داشته قضاى هر كدام را اول بگيرد مانعى ندارد . ولى اگر وقت قضاى رمضان آخر تنگ باشد ، مثلًا پنج روز از رمضان آخر قضا داشته باشد و پنج روز هم به رمضان مانده باشد احتياط آن است كه اول قضاى رمضان آخر را بگيرد . مسأله 1710 - اگر قضاى روزه چند رمضان بر او واجب باشد و در نيت معين نكند روزه‌اى را كه مىگيرد قضاى كدام رمضان است فقط به اندازه روزه‌اى كه گرفته قضا از گردنش ساقط مىشود و قضاى سال اول حساب نمىشود و همچنين قضاى سال آخر هم حساب نمىشود و آثار هيچ كدام را ندارد مثلًا كفاره تأخير از سال اول كه يك مد طعام است از گردنش ساقط نمىشود . مسأله 1711 - كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته ، اگر وقت قضاى روزه او تنگ نباشد مىتواند پيش از ظهر روزه خود را باطل كند . مسأله 1712 - اگر قضاى روزه ميتى را گرفته باشد واجب است كه بعد از ظهر روزه را باطل نكند . مسأله 1713 - اگر به واسطه مرض يا حيض يا نفاس روزه رمضان را نگيرد و پيش از تمام شدن رمضان بميرد ، لازم نيست روزه‌هايى را كه نگرفته براى او قضا كنند . مسأله 1714 - اگر به واسطه مرضى روزه رمضان را نگيرد و مرض او تا رمضان ديگر طول بكشد قضاى روزه‌هايى را كه نگرفته بر او واجب نيست و بايد براى هر روز يك مد كه تقريباً ده سير است طعام يعنى گندم يا جو و مانند اينها به فقير بدهد . ولى اگر به واسطه عذر ديگرى مثلًا براى مسافرت روزه نگرفته باشد و عذر او تا رمضان بعد باقى بماند روزه‌هايى را كه نگرفته بايد قضا كند و احتياط مستحب آن است كه براى هر روز يك مد طعام هم به فقير بدهد .