مسأله 1694 - كسى كه به واسطه مسافرت يا مرض روزه نمىگيرد ، نمىتواند زن روزهدار خود را مجبور به جماع كند . ولى اگر مجبور نمايد ، كفاره بر مرد واجب نيست .
مسأله 1695 - انسان نبايد در بجا آوردن كفاره كوتاهى كند ، ولى لازم نيست فوراً آن را انجام دهد .
مسأله 1696 - اگر كفاره بر انسان واجب شود و چند سال آن را بجا نياورد چيزى بر آن اضافه نمىشود .
مسأله 1697 - كسى كه بايد براى كفاره يك روز شصت فقير را طعام بدهد اگر به شصت فقير دسترسى دارد ، نبايد به هر كدام از آنها بيشتر از يك مد كه تقريباً ده سير است طعام بدهد ، يا يك فقير را بيشتر از يك مرتبه سير نمايد ، ولى مىتواند براى هر يك از عيالات فقير اگرچه صغير باشند يك مد به آن فقير بدهد .
مسأله 1698 - كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته اگر بعد از ظهر عمداً كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بايد به ده فقير هر كدام يك مد كه تقريباً ده سير است طعام بدهد و اگر نمىتواند سه روز روزه بگيرد .
جاهايى كه فقط قضاى روزه واجب است
مسأله 1699 - در چند صورت فقط قضاى روزه بر انسان واجب است و كفاره واجب نيست :
اول - آنكه روزهدار در روز ماه رمضان عمداً قى كند .
دوم - آنكه در شب ماه رمضان جنب باشد و به تفصيلى كه در مسأله 1641 گفته شد تا اذان صبح از خواب دوم بيدار نشود و همچنين است اگر از خواب سوم بيدار نشود قضاى تنها كافى است اگر چه دادن كفاره در اين صورت بنابر احتياط مستحب است .
سوم - عملى كه روزه را باطل مىكند بجا نياورد ولى نيت روزه نكند ، يا ريا كند ، يا قصد كند كه روزه نباشد يا قصد كند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد با اينكه