روز اول بعثت و نزول سوره « مدثر » دستور پرهيز از نجاست براى پيامبر اسلام ( ص ) داده شد . « و الرجز فاهجر » و به مصداق آيه شريفه « لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ » « 1 » همه مردم مأمور به دورى از نجاسات شدند .
دورى از نجاسات در محيط زندگى ( خوراك ، پوشاك ، سطح بدن ، ظروف ) مقصود اصلى قانون گذار اسلام بوده و اين معنى در دورى از خوردن ونوشيدن و نماز كاملًا تحقق پيدا مىكند و چون زيان بار بودن نجاست براى مسلمان در امر نماز سبب مىشود كه لباس و بدن را پاك نگاهدارد و در امر خوردن و نوشيدن سبب شده است كه حتى ظرفها را پاك و پاكيزه نمايد . « 2 » از اين رو هدف قانون گذار از تعيين حكم نجاسات ، همان دورى از آينده خطرناك آنها مىباشد و بهداشت و سلامتى جسمى و روانى از لوازم جدا نشدنى آنها است .
چنانچه در مقدمات كتاب تذكر داده شد ، در تمام احكام اسلامى جنبه تعبد محفوظ بوده و بايد اطاعت شود و اين علتها و فلسفهها كه ذكر مىشود ، نمىتواند علت تامه حكم باشد و روش پاك نمودن عين نجس و اشياء نجس بايد به همان روشى كه در شرع اسلام تعيين گرديده باشد و چنانچه به روش علمى راه ديگرى در نظر گرفته شود كه ضررها و آثار سوء نجاسات را بر طرف كند ، از نظر شرعى از اعتبار ساقط است و راه دورى از نجاسات ، بايد به روش تعيين شده در فقه اسلامى باشد و بس .
هامش
( 1 ) . احزاب / 21 ؛ « قطعاً براى شما در ] اقتدا به [ رسول خدا سرمشقى نيكوست . » ( م )
( 2 ) . در مبحث نظافت مىآيد از اين كه در نماز نظافت و طهارت واجب شده اين است كه تا مسلمين در سلامتى كامل به سر برند .