تا اينجا به اثبات رسيد كه حساب مسلمان كثيف از حساب اسلام جدا است و مسلمان كثيف مورد غضب خدا و رسول هستند ؛ همانطور كه در نزد مردم نيز منفور هستند .
براى نظافت و پاكيزگى بدن در اسلام همين اندازه كافى است كه ملاحظه احكام اسلام در زمينه نظافت بنمائيم مانند : غسلهاى واجب و مستحب و وضوء چند مرتبه در هر شبانهروز بلكه استحباب طهارت و تجديد در وضوء و روايات آن را « نور على نور » قرار دادهاند . خصوصاً صحيح بودن غسل و وضوء را مشروط به رسيدن آب به سطح ظاهرى بدن تعيين فرموند ؛ تا مجبور به بر طرف كردن چرك و چروك و موانع شود و در نتيجه نظافت اجبارى تحقق پيدا مىكند و تشويق در امر رفتن حمام به آب گرم و سرد تا آن جايى كه يك روز در ميان ، استحمام را سنت « 1 » قرار دادهاند كه حداكثر نظافت مىباشد « 2 » و زيادتر از آن ضرر دارد .
تدبر در روايات نقل شده از اهل بيت عصمت و طهارت در مورد ظروف داراى دليل است كه قانونگذار اسلام عنايت خاصى به نظافت ظروف استفاده شده در خوردن و نوشيدن داشته است . از آن جمله در « آداب المتعلمين » روايتى نقل شده :
« كنس الغناء و غسل الاناء و ترك الزناء
هامش
( 1 ) . « طبق روايت نقل شده در وسائل الشيعه و بحار الانوار و حلية المتقين از موسى بن جعفر ( ع ) : الحمام يوم و يوم لا » ( بحارالانوار ، ج 73 ، ص 78 )
( 2 ) . يكى از فوائد خورشيد آن است كه اشعه آن به سطح بدن ما توليد ويتامين د (D )مىكند و اين نوع از ويتامين براى توزيع و تنظيم كلسيم ( كه يكى از عناصر لازمه بدن است ) مورد لزوم است - اشخاصى كه پيوسته در سايه زندگى مىكنند و از تابش آفتاب به بدن آنها محرومند : فاقد ويتامين مزبور هستند و در نتيجه عدم تنظيم كلسيم . زرد و ضعيف و رنجور و بيمار مىشوند و شرط تحقق ويتامين « در تابش آفتاب به سطح بدن آن است كه در سطح بدن چربى موجود باشد . اشخاصى كه دائما در حمام كار مىكنند يا همه روزه حمام مىروند و چربى سطحى در بدن آنها وجود ندارد فاقد ويتامين ( د ) مىشوند و دچار بيمارى مزاجى مىباشند . اين است فلسفه كلام امام هفتم كه حداكثر استحمام را يك روز ، در ميان دو روز قرار داده تا كمى چربى در بدن باقى بماند و از اين نوع ويتامين محروم نشويم .