جبرئيل نازل و آيات اول سوره مدثر را آورده ، در آيه چهارم فرموده است : « و ثيابك فطهر و الرجز فاهجر » يعنى اى پيغمبر ( ص )
( من اتخذ ثوباً فليظفه )
( كسى كه لباسى را مىپوشد بايد آن را نظيف و پاكيزه قرار دهد ) يعنى ، نگذارد كثيف شود و هر موقع كثيف و پاره شد آن را پاك و اصلاح نمايد . »
در روايت ديگر از اميرالمومنين ( ع ) نقل شده است كه شستن لباس باعث رفع غم و غصه مىشود ، يعنى زندگى كردن با لباس كثيف باعث غم و غصه است .
از مراجعه به احكام و احاديث درباره خانهها و مسكن ( در وسائل الشيعه و بحار الانوار و حلية المتقين و آداب الشريعه و غيره ) ثابت مىگردد كه قانونگذار مقدس عنايت خاصى به وسعت و پاكيزگى و نظافت منازل داشته است . از جمله درباره احكام منازل ، چهل و هشت حكم در كتاب آداب الشريعه ، نقل شده و هفت حكم از آن ، محل شاهد فعلى ما است كه اين هفت سنت و حكم هر كدام مستقيماً يا به صورت الزامى دلالت دارد بر اينكه منزل و مسكن بايد نظيف و پاكيزه باشد و مطابق مقررات بهداشت ، محيط خانه و زندگى مؤمن تأمين گردد .
در باب دهم وسايل الشيعه آمده است : « قال رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم :
لاتبيتوا القمامه في بيوتكم فاخرجوها نهارا فانها مقعد الشيطان ؛ « 1 »
خاكروبه و زباله در خانه و محيط زندگى خود نگاه نداريد كه محل آرامگاه شيطان است . »
و منازل تنگ براى سكونت مشكل و رعايت بهداشت در آن سخت است .
1 . فرش منزل بايد پاكيزه باشد . در خبر معتبر وارد شده كه مروت و مرادنگى مؤمن در فرش نيكو و وسيله نقليه نيكو و غلام نيكو است .
2 . محل جداگانهاى براى نماز خواندن در خانه قرار بدهند و اين روش براى زيادى مراعات نظافت در امر نماز است .
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 5 ، ص 318 .