واژهى طهارت :
طهارت به معنى نظافت و پاكى است كه ضد آن كثافت و پليدى است . مرحوم شهيد ثانى در شرح لمعه مىفرمايد : « الطهارة النظافة و النزاهة عن الادناس ؛ طهارة در لغت به معنى نظافت و پاكيزگى و دورى از كثيفىها و پليدىها است . »
اين معنى در طهارت از خبث واضح و آشكار گرديد و در طهارت از حدث ( غسل و وضوء و تيمم ) نظافت روحى و معنوى است و كمتر در نظافت ظاهر بدن دخالت دارد . اما به لحاظ اصل كلى و فلسفه طهارت ( كه در آينده مىآيد ) روشن مىگردد كه طهارت سه گانه دخالت قابل توجهى در پاكى از آلودگى و دورى از پليدى دارد .
از شرايط صحت نماز ، طهارت بدن و لباس و شرايط قبول آن پاكيزگى بدن و لباس و مسكن و مكان نماز است و نيز شرط صحت نماز ، در طهارت و نظافت روحى نمازگزار به غسل و وضوء و تيمم است و اين عمل مستلزم نظافت ظاهرى هم مىباشد و نظافت از اصول مقدس شريعت مطهر اسلام است .
از طرف ديگر از لوازم سلامتى بدن و بهداشت ، نظافت و پاكيزگى است و آلودگىها مركز بيماريها و ضد سلامتى است و قانون گذار مقدس اسلام به اين اصل اسلامى نظر خاص و توجه مخصوصى داشته كه ذيلًا به عرض مىرسانيم .
لذا با شرط طهارت از حدث و خبث براى نماز ، عموم مسلمين را به نظافت اجبار نموده تا قانون بهداشت و سلامتى را مورد اجرا گذارند .
لذا در قرون وسطى ، مسلمانان را به نظافت مىشناختند ( چنانچه نصارى را به كثافت معرفى مىكردند ) و حمام كه مركز نظافت است از مختصات مسلمين به شمار مىرفت و برخى نصارى ، مخالف حمام بودند و يكى از جرمهاى انگيزيسيون ( دادگاه تفتيش كليسا ) تمايل به حمام