« يوم يقوم الناس لربّ العالمين » ، « 1 » « يوم يقوم الروح والملائكة صفّاً لايتكلّمون » . « 2 »
« روزى كه مردم براى پروردگار عالم مىايستند » ، « روزى كه به صف مىايستند آن فرشتهى بزرگ روح القدس و ملائكه در حالى كه تكلم نمىكنند . »
مصداق اين آيات در حال نماز جماعت است كه صفوف جماعت همه ايستاده و امام به تنهايى در يك صف ايستاده و هيچ حق تكلّم ندارند و بايد قرائت امام را در حال سكوت گوش فرا دهند .
قيام ظاهرى اشاره دارد به قيام حقيقى ، كه ايستادگى و پافشارى و جان فشانى براى رسيدن به هدف باشد . مانند قيام و نهضت حسين ( ع ) براى كوبيدن دستگاه اموى و قيام رسول خدا ( ص ) در مقابل يك دنيا مخالف ، و تحمّل همه مشكلات براى رسيدن به هدف .
اين نوع از قيام ، منوط است به ايمان كامل به هدف ، چنانچه رسول اكرم ( ص ) ايمان به خدا و رسولان و ملائكه و كتب الهى قبل داشت : « آمن الرسول بما أنزل إليه من ربّه » ؛ « 3 » « پيامبر به آنچه از طرف پروردگارش بر او نازل شده ايمان آورده است » ، به خلاف دانشمندان ، كه فرضيات و تئورىها و نظريههاى علمى آنها مبنى بر ايمان و يقين نبود ، از اين رو در موقع خطر پافشارى نمىكردند ، چنانچه گاليله خلاف عقيدهى خود را اظهار مىكند .
هامش
( 1 ) . مطففين / 6 .
( 2 ) . نبأ / 38 .
( 3 ) . بقره / 285 .