پنجم : فلسفهى قيام
يكى از واجبات نماز ، قيام است ، ايستادن در نماز از اركان و اجزاء مهم نماز است ، به طورى كه به علاقهى كل و جزء ، كلّ نماز را قيام نيز نامند ؛ و اطلاق قيام در مقابل صيام كه روزه است شايع و مشهور است .
در قيام ، اظهار تذلل و فروتنى و خضوع و خشوع بيشترى نهفته است ، و در مقابل بزرگان ايستادن ادب است و بدون اجازه نبايد نشست . و روح نماز و عبادات امور مذكور است .
نمازِ مستحب ايستاده ، نيز ثوابش بيشتر است ؛
خطابهى ايستاده ، بيشتر مؤثر واقع مىشود .
خطبهى نماز جمعه و عيد فطر و قربان به حال ايستاده وارد شده و اجازهى نشسته خواندن نمىدهند ، بلكه در صدر اسلام خطابهها همه به حال ايستاده بوده ، و اوّل كسى كه خطبهى نشسته خواند ، معاويه بود . « 1 »
در حال قيام نماز ، از ايستادن و قيام صفوف خلايق در روز محشر ياد مىكنيم كه :
هامش
( 1 ) . تتمّة المنتهى ، ص 52 .