چهارم : فلسفهى تكبيرات
اولين جزء نماز تكبير است كه تحريم نماز به آن حاصل شود ، چنانچه در روايت آمده :
« قال على ( ع ) قال رسول اللَّه ( ص ) : إفتتاح الصلاة الوضوء و تحريمها التكبير وتحليلها التسليم » . « 1 »
و فلسفهى آمدن تكبير ، چه در اوّل نماز و چه در آخر آن و تكرار تكبيرات « 2 » و همچنين ابتداء اذان و اقامه و نيز تكرار آن در فرازهاى پايانى اذان و اقامه ، براى آن است كه عظمت الهى را مردم متذكر شوند تا دنيا و مادّيات پيش آنها كوچك گردد و اقبال و توجّه به حضرت حق بيشتر پيدا كنند ، و كار دنيا را زمين گذارده ، به نماز بشتابند ؛ و در نماز با توجّه قلبى ، خوف و هيبت الهى در دلها جايگزين گردد .
اين تكبيرة الاحرام ، ركن نماز است ، چرا كه حقيقت نماز اظهار عظمت معبود است و كلمهى تكبير اين حقيقت را به نحو صريح خاطر نشان مىسازد .
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 366 ، ح 4 . در اين روايت « نماز » به « حج » تشبيه شده كه با تحريم شروع و با تحليل پايان مىپذيرد .
( 2 ) . در چهار ركعت نماز 31 تكبير وارد شده ، يكى واجب و بقيه مستحب است .