خاموش مىكند ، و آيهى شريفهى « انّ الحسنات يذهبن السيّئات » « 1 » به همين معنا تفسير شده است .
چنانچه در اربعين نقل شده كه مردى از صحابه زنى را به حرام بوسيد و سپس پشيمان شد ، خدمت رسول خدا ( ص ) آمد ، كه اين آيه نازل شد :
« وأقم الصلاة طرفى النهار و زلفا من الليل إنّ الحسنات يذهبن السيّئات » ؛ « 2 »
« در دو طرف روز ، و اوايل شب ، نماز را برپا دار ؛ چرا كه حسنات ، سيئات ( و آثار آنها را ) از بين مىبرد . »
كه آيه به نمازهاى پنجگانه تفسير شده است .
صحابى پرسيد : يا رسول اللَّه ! اين عفو و تكفير ، مخصوص من است يا براى همه است ؟ ( يعنى هر نمازگزارى گناهان او به وسيلهى نماز بخشيده مىشود يا فقط اين آيه در مورد من است ؟ )
حضرت فرمودند : اختصاص به تو ندارد ، بلكه براى همهى امّت من است .
شيخ بهائى در اربعين روايت ديگرى از رسول خدا ( ص ) نقل مىكند كه فرمود : قسم به آن خدايى كه مرا به رسالت برانگيخت ! وقتى يكى از شما برخيزد و مهياى نماز شود ، هنگامى كه شروع به وضو مىكند ، گناهان از اعضاى او مىريزد ( شايد مقصود ، گناهان اعضاى وضو باشد از دست و پا و چشم و صورت و دهان ) .
هامش
( 1 ) . هود / 114 .
( 2 ) . همان .