9 . غفلت زدايى :
يكى ديگر از فلسفههاى اجتماعى نمازها ، تذكّر و تنبّه و بيدار شدن افراد از خواب غفلت است ، كه زود به زود انسان را از غرق شدن در منجلاب مادّيات بيرون مىكشد و او را متوجّه معنويات مىنمايد . زيرا گرفتارىهاى روزمرّهى انسان و غرق شدن در مادّيات به انسان مجال نمىدهد كه به فكر عاقبت خويش و وظايف معنوى و انسانى و وجدانى بپردازد تا به درد همدگر برسند و به خدمت نوع مشغول شوند .
اين نمازها فرصتهاى مهم و بزرگى است كه آدمِ گرفتار و مشغول را ، به خود مىآورد و اندكى از دنيا روىگردان ساخته ، از خويش منصرف ، و به جامعه متوجّه مىگرداند .
خودخواهى را مىزدايد و نفع آنى و خورد و خواب را در نظر كوچكتر مىكند ، و انسان را به سوى مقصد و هدف عالىترى متوجه مىسازد .
10 . يادآورى قيامت :
يكى ديگر از فلسفههاى نمازهاى اجتماعى مسلمين ، تذكّر قيامت و احوال عظيم آخرت و انديشهى عاقبت است ، چنانچه در خبر آمده نماز عيد يادآورى قيامت است .
اجتماع و حاضر شدن به نماز ، مانند موقعى است كه مردم براى حساب در برابر ميزان عدل الهى حاضر مىشوند .