2 . محافظت از تحريف و تغيير :
به وسيلهى عربيت نماز ، اين فرضيهى بزرگ از تحريف و تغيير محفوظ مىماند و به همان نحو كه در زمان پيغمبر و صدر اسلام اين فريضه ادا مىشده ، بدون كوچكترين تغيير تا قيامت محفوظ خواهد ماند .
در صورتى كه اگر به غير عربى و به زبان هر ملتى جايز بود ترجمه شود و خوانده شود ، هزاران تغيير پيدا شده بود و از صورت اصلى مسخ مىشد ؛ ولى وجوب اداء نماز به زبان عربى ، سبب شده تا شكل و محتواى نماز تغيير پيدا نكند . « 1 »
3 . حفظ لطائف و حقايق نماز :
آن ملاحت و لطافتى كه در اصل جملات نماز است ، در ترجمهى آن وجود ندارد ؛ چنانچه قرآن را به زبانهاى مختلف جهان ترجمه كردهاند ، امّا مقام قرآن و لطافت آن كجا ، و مقام ترجمهى آن به زبانهاى ديگر كجا !
همانطور كه ديوان حافظ و سعدى و خيام را به زبانهاى ديگر ترجمه كردهاند ؛ وقتى ترجمه را با اصل مقابله و مقايسه كنيم ، خواهيم ديد چقدر از لطائف اصل در ترجمه مفقود شده است .
بس نكتهى غير حسن ببايد كه تا يكى * مطبوع طبع مردم صاحب نظر شود
هامش
( 1 ) . براى اين كه به منظور شارع ، جامهى عمل پوشيده شود ، بدعت را در امور دينى حرام كرده و عبادات را توقيفى قرار داده است .