تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 516

مساهمون:

ص٥١٦
2 - ارتكاب معصيت بدون عزم بر ترك آن و پشيمانى از گذشته . روايت ذيل مؤيد اين معناست . قال الباقر عليه السلام : « الْاصْرارُ هُوَ انْ يُذْنِبَ الذَّنْبَ فَلا يَسْتَغْفِرُوا اللَّهَ وَلا يُحَدِّثُ نَفْسَهُ بِتَوْبَةٍ فَذلِكَ الْاصْرارُ » « 1 » 3 - عادى شدن ارتكاب محقرات ( گناهان كوچك ) . به هرحال تداوم عادى گناه بدون قصد ترك آن اصرار ناميده شده و يكى از عوامل بزرگ شدن گناه است . به رواياتى در زمينه تأثير اصرار بر گناه توجه كنيد . قال الصادق عليه السلام : « لا صَغيرَةَ مَعَ الْاصْرارِ وَلا كَبيرَةَ مَعَ الْاسْتِغْفارِ » « 2 » حضرت امير عليه السلام اصرار بر هر گناهى را از اعظم معاصى شمرده است . « اعْظَمُ الذُّنُوبِ عِنْدَ اللَّهِ ذَنْبٌ اصَرَّ عَلَيْهِ عامِلُهُ » « 3 » و رسول مكرم اسلام صلى الله عليه و آله اصرار را علامت شقاوت معرفى فرموده است . « مِنْ عَلاماتِ الشَّقاءِ ، جُمُودُ الْعَيْنِ ، وَقَسْوَةُ الْقَلْبِ ، وَشِدَّةُ الْحِرْصِ فى طَلَبِ الرِّزْقِ وَالْاصْرارُ عَلَى الذَّنْبِ » « 4 » كسى كه بر گناهى اصرار مىورزد گوئى عذاب الهى را ناديده گرفته است . قال على عليه السلام : « عَجِبْتُ لِمَنْ عَلِمَ شِدَّةَ انْتِقامِ اللَّهِ مِنْهُ وَهُوَ مُقيمٌ عَلَى الْاصْرارِ » « 5 »
هامش
( 1 ) - اصرار آنست كه گناهى صورت گيرد و از خداآمرزش نخواهد و در فكر توبه نباشد ، اين بمنزله اصرار است . ( اصول كافى - جلد 2 - صفحه 288 ) . ( 2 ) - گناه صغيره با اصرار ، صغيره باقى نمىماند و كبيره با استغفار از بين ميرود . ( اصول كافى - جلد 2 - صفحه 288 ) . ( 3 ) - عظيم‌ترين گناهان نزد خداوند گناهى است كه گنهكار بدان اصرار ورزد . ( غررالحكم ) . ( 4 ) - از علامت‌هاى شقاوت خشكى چشم ، قساوت دل ، حرص زياد در طلب روزى و اصرار بر گناه است . ( بحارالانوار - جلد 73 - صفحه 349 ) . ( 5 ) - تعجب مىكنم از كسى كه ميداند انتقام خدا از او شديد است ولى بر گناه اصرار مىورزد . ( غررالحكم ) .