مكر و حيله
قال الصادق عليه السلام :
« انْ كانَ العَرْضُ عَلَى اللَّهِ عزَّ وَ جلَّ حَقّاً فَالْمَكْرُ لِماذا ؟ » « 1 »
يكى از كارهاى منافقان براى ضربه زدن به اسلام ، دست يازيدن به خدعه و نيرنگ بود ، آنها با همين ايمان ظاهرى در پى نابودى ايمان مىشدند ، البته آنها غالباً از نيرنگشان بهرهاى نمىبردند بلكه تنها استعداد خدادادى خود را كه بايستى در مسير هدايت قرار مىگرفت برباد دادند ، و مصداق كاملى براى « خسر الدنيا والآخرة » شدند .
« يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ ما يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَشْعُرُونَ »
« 2 »
خدعه و نيرنگ در مقابل مؤمنان براى رسيدن به مطامع دنيوى و دفع آتش حسد و ديگر بيمارىهاى روانى ، از گناهان بزرگ مىباشد به حدى كه حيلهگر از دايرهء اسلام خارج است .
هامش
( 1 ) - اگر مىدانيد بحقّ و بىترديد در پيشگاه خدا حاضر ميشويد ، ( اگر حقيقتاً در پيشگاه خداى حاضر مىشويد ) پس چرا مكر مىنمائيد ؟ ( بحار الانوار - جلد 75 - صفحه 284 ) .
( 2 ) - ( بقره - 9 ) ميخواهند خدا و مؤمنان را فريب دهند ولى بدون اينكه بفهمند فقط خود را فريب ميدهند .