الَّذى مَلَكتْ يَمينُكَ » « 1 »
5 - دوستان گمراه
آه حزين جهنمى در قيامت كه مىگويد : اى كاش با فلان شخص دوست نمىشدم گواه عداوت جدّى دوست گمراه است .
« يا وَيْلَتى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا »
« 2 »
در بين دوستان ، آنان كه لغزشها را ناديده مىانگارند و صرفاً با پوشاندن عيبها ، تملق را مايهء بقاء دوستى مىدانند دشمن واقعى هستند .
قال على عليه السلام :
« مَنْ ساتَرَكَ عَيْبَكَ وَعابَكَ فى غَيْبِكَ فَهُو الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُ » « 3 »
كسى كه به عيب تو آگاه است و بهجاى اينكه آن را به تو برساند تا در صدد رفع عيب خود باشى ، آن را مخفى كند تا ديگر خلايق به عيب تو آگاهى يابند ، دشمن واقعى توست ، و طبعاً آنكه تو را به عيب متذكر مىشود ، دوست واقعى محسوب مىشود ، چرا كه عدو را بدان جهت عدو ناميدند كه به تو تعدّى مىكند ، پس هركس به هر شيوهاى به تو ستم كند خواه در لباس دوست باشد يا غير آن ، دشمن توست .
قال على عليه السلام :
« انَّما سُمِّىَ الْعَدُوُّ عَدُوًّا لِانَّهُ يَعْدُو عَلَيْكَ ، فَمَنْ داهَنَكَ فى مَعايِبِكَ فَهُوَ الْعَدُوُّ » « 4 »
هامش
( 1 ) - دشمنى كه اگر او را بكشى ، نورى براى تو در قيامت خواهد بود ، و اگر او تو را بكشد ، وارد بهشت ميشوى ، دشمن تو نيست ، بلكه دشمن واقعى تو فرزند تو است كه از صلب خودت مىباشد و اموالى است كه با دست خود حاصل نمودهاى . ( الترغيب - جلد 4 - صفحه 182 ) .
( 2 ) - ( فرقان - 28 ) اى واى بر من ، اى كاش فلان شخص گمراه را دوست خود انتخاب نمىكردم .
( 3 ) - آنكه عيب تو را به ظاهر بپوشد و در پنهان به تو عيب گذارد ، دشمن توست ، از او بپرهيز . ( غرر الحكم ) .
( 4 ) - دشمن را دشمن نامند ( عدو نامند ) چون او بر تو تعدّى مىكند و لذا هركس در عيبجوئى تو مداهنه مىكند و زشت را زيبا جلوه مىدهد دشمن توست . ( غررالحكم ) .