تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 305

مساهمون:

ص٣٠٥
عَلى صاحِبِها » « 1 » البته عده‌اى از اهل عصيان به‌واسطه بزرگى گناهشان مورد لعن خدا و رسول قرار گرفته‌اند ، عالم بىعمل ، اهل رشوه ، اختلاف انداز ، ربا خوار ، قاطع رحم ، عاق والدين ، بندگان پول و . . . از اين جمله‌اند . دستور به لعن برخى نيز داده شده است كه از جملهء آنها ظالمين به حقوق ائمه معصومان عليهم السلام مىباشند . « اللّهُمَ الْعَنْ اوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَآخِرَ تابعٍ لَهُ عَلى ذلِكَ » « 2 » جملات ديگرى از زيارت حضرت اباعبداللَّه عليه السلام در روز عاشورا بر همين مطلب دلالت مىكند ، به هر حال هركسى به هر نحوى پيروى از ابليس كند ، همانند او و به همان اندازه از درگاه خداوند مطرود و ملعون است و لعن وى بسته به نوع معصيتش جايز است .
« قالَ فَاخْرُجْ مِنْها فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ، وَ إِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلى يَوْمِ الدِّينِ »
« 3 »
هامش
( 1 ) - و قتى لعنت از دهان كسى بيرون آمد در هوا معلّق ميماند ، اگر جائى مطابق شأن خود پيدا كند مى رود و الاّ به صاحب خود برمى گردد . ( اصول كافى - جلد 2 - حديث 2762 ) . ( 2 ) - خدايا لعنت كن اوّلين ستمكارى كه ستم بر پيامبر و آل او نمود و آخرين پيرو و ى در ستم . ( زيارت عاشورا ) . ( 3 ) - ( ص - 77 و 78 ) خداوند به ابليس فرمود : از آسمانها خارج شو كه تو رانده درگاه من هستى و همواره لعنت من تا قيامت بر تو خواهد بود .