قال على عليه السلام :
« مَنْ غَضَبَ عَلى مَنْ لايَقْدِرُ انْ يَضُرَّهُ طالَ حُزْنُهُ وَعَذَّبَ نَفْسَهُ » « 1 »
5 - حسد
حسادت عامل اساسى براى ايجاد حزن است و حسود هميشه محزون است .
حضرت امير عليه السلام مىفرمايند :
« الْحَسُودُ كَثيرُ الْحَسَراتِ » « 2 »
و نيز فرموده است :
« ما رَأَيْتُ ظالماً اشْبَهَ بِمَظْلُومٍ مِنَ الْحاسِدِ ، نَفْسٌ دائِمٌ وَقَلْبٌ هائِمٌ وَحُزْنٌ لازِمٌ » « 3 »
امام صادق عليه السلام نيز فرمودهاند :
« لاراحَةَ لِحَسُودٍ » « 4 »
6 - برخى مكروهات
در ابواب مختلف فقه و اخلاق ، موارد ذيل به عنوان عوامل حزن مطرح شدهاند :
1 - نشسته عمامه پيچيدن ، 2 - ايستاده شلوار پوشيدن ، 3 - ناخن را بهدندان گرفتن ، 4 - با دامن لباس صورت را خشكاندن ، 5 - ايستاده در آب بول كردن ، 6 - از ميان گلهء گوسفند عبور نمودن ، 7 - محاسن را به دندان گرفتن و جويدن ، 8 - بازى با آلات تناسى خود ، 9 - استنجاء با دست راست ، 10 - تكيه به لِنگهء در ، 11 - غذا خوردن با دست چپ ، 12 - راه رفتن ميان قبور ، 13 - خنده در قبرستان ، 14 - راه رفتن وسط دو زن ، 15 - عبور از ميان دو زن ، 16 - لباس پوشيده را دوختن ، 17 -
هامش
( 1 ) - كسى كه خشم بگيرد به آن كس كه توان آسيب رساندن به وى را ندارد ، حزنش طويل شده و خويش را به عذاب افكنده است . ( بحارالانوار - جلد 77 - صفحه 281 ) .
( 2 ) - حسرت و اندوه حسود بسيار است . ( غرر الحكم ) .
( 3 ) - ظالم مظلوم نمائى چون حسود نديدم ، وى را نفسى است بىحركت ، قلبى متحيّر وحزنى ملازم و همراه . ( بحارالانوار - جلد 73 - صفحه 256 ) .
( 4 ) - حسود راحتى ندارد . ( بحارالانوار - جلد 73 - صفحه 252 ) .