تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
انْ الْقَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ يَوْمَ القِيمَةِ ظالِماً لِبَعْضِ الْعِبادِ ، وَغاصِباً لِشىءٍ مِنَ الْحُطامِ ، وَكَيْفَ اظْلِمُ احَداً لِنَفْسٍ يُسْرِعُ الَى الْبِلى قُفُولُها وَيَطُولُ فِى الثَّرى حُلُولُها » « 1 » امام صادق عليه السلام در تفسير آيهء شريفه :
« إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ »
، كه بر كمين خداوند براى اجراى عدالت در قيامت نظر دارد ، مىفرمايد : « قَنْطَرَةٌ عَلَى الصِّراطِ لايَجُوزُها عَبْدٌ بِمظْلَمَةٍ » « 2 »

4 - تاريكى قيامت

قيامت براى اهل گناه ، تاريك و ظلمانى است و در واقع اين سياهى به خاطر ظلمت تجسم گناه آنها مىباشد . قال رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله : « اتَّقُوا الظُّلْمَ فَانَّهُ ظُلُماتُ يَوْمِ القِيَمَةِ » « 3 » مردى به حضور پيامبر خدا رسيد و عرض كرد : دوست دارم در قيامت در نور محشور شوم . حضرت در پاسخ سؤال وى فرمود : « لا تَظْلِمْ احَداً تُحْشَرُ يَوْمَ القِيمَةِ فِى النُّورِ » « 4 »

5 - آتش

قرآن كريم عذاب ظالمان را چنين به تصوير كشيده است :
« . . . . إِنَّا أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ ناراً أَحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها وَ إِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي
هامش
( 1 ) - اگر شب را بر روى خارهاى سعدان بيدار بسر برم و يا در غلها و زنجيرها بسته شده و كشيده شوم ، برايم محبوبتر است از اينكه خدا و رسولش را روز قيامت در حالى ملاقات كنم كه به بعضى از بندگان ستم كرده و چيزى از اموال دنيا را غصب نموده باشم ، چگونه به كسى ستم روا دارم ، آن هم براى جسمى كه تار و پودش با سرعت به سوى كهنگى ميرود و مدتها در ميان خاكها ميماند . ( نهج البلاغه - خطبه 215 به ترتيب فيض و 224 به ترتيب صبحى ) . ( 2 ) - كمينگاه ، پلى است بر صراط ، بنده‌اى كه حقوق ديگران را بر عهده دارد از آن نمىگذرد . ( وسايل الشيعه - جلد 11 - صفحه 339 ) . ( 3 ) - از ظلم بپرهيز كه آن تاريكى قيامت است . ( اصول كافى - جلد 2 - صفحه 332 ) . ( 4 ) - به هيچ كس ستم روامدار تا در قيامت در نور محشور شوى . ( كنز العمال - 44154 ) .