عدالت در جامعه ، امر به عدل و نهى از ظلم نموده است .
« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ »
« 1 »
او كه خود از صفت ظلم بدور است . دوست دارد بندگانش هم از آن دور باشند و به عدل و قسط قيام نمايند و متمايل به چپ و راست نگردند .
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ . . . »
« 2 »
در اين آيهء شريفه ، نه تنها امر به عدالت شده است ، بلكه وجود عزمى راسخ و تصميمى قوى كه لازمهء اجراى عدالت است ، نيز طلب شده است . اين تعبير در مورد نماز هم وارد شده است ، بهطورىكه تنها به قرائت نماز امر نشده است ، بلكه اقامهء آن در جامعه خواستهء خداوند مىباشد .
ايمان كه تنها كانال خلاصى از عذاب قهر الهى است ، در صورتى اهميّت خود را داراست كه با ظلم مخلوط نشود . اين معنا از آيهء آغاز بحث قابل استفاده است .
« الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ »
« 3 »
قرآن كريم به صراحت مىفرمايد : امنيّت انسان همانند امنيّت جانى ، مالى ، عرضى ، و امنيت روانى انسان و همچنين امنيّت در قيامت و نيز هدايت او به راه خدا ، تنها زمانى محقق مىشود كه دو ركن مهم يعنى ايمان و پرهيز از ستم وجود داشته باشد و بدون هر كدام از اين دو ركن امنيّت و هدايتى نيست .
هامش
( 1 ) - ( نحل - 90 ) خداوند به عدل و احسان وبخشش به نزديكان امر مىكند ، و از فحشاء و منكر و ستم نهى مىنمايد ، خدا به شما اندرز مىدهد ، شايد متذكر شويد .
( 2 ) - ( نساء - 135 ) اى مؤمنان به عدالت قيام كنيد .
( 3 ) - ( انعام - 82 ) آنان كه ايمان آوردند و ايمان خود را با شرك آلوده نكردند ، امنيت و هدايت خاص آنهاست .