سكوت
زبان عامل بسيارى از گناهان و بههمين علت ابزارى مناسب براى شيطان است و سكوت اين ابزار را از شيطان سلب مىكند .
رسولخدا به باديهنشينى كه درخواست فراگيرى عملى كرد كه او را به بهشت رهنمون شود ، فرمودند : گرسنه را سير كن و تشنه را سيراب نما و امر به معروف و نهى از منكر بكن و اگر نمىتوانى پس :
« كُفَّ لسانَكَ الّا مِنْ خيرٍ فإنّك بذلك تَغْلِبُ الشّيطانَ » . « 1 »
روزى حضرت امير عليه السلام كسى را ديد كه « قنبر » را دشنام مىداد ، و قنبر هم خواست كه جوابش گويد ، حضرت صدا بر او بلند كرد كه :
« مَهْلا يا قنبرُ دَعْ شاتِمَكَ مُهاناً تُرْضَى الرّحمنَ و تُسْخَطُ الشّيطانَ و تُعاقِبُ عَدُوَّكَ فوالّذى فَلَقَ الْحَبَّةَ و بَرَأ النَّسَمَةَ ما ارْضَى المؤمنُ ربَّهُ بِمِثْلِ الْحِلْمِ و لا اسْخَطُ الشّيطانَ بمثلِ الصَّمْتِ و لا عُوقِبَ الاحْمَقُ بمثلِ السُّكوتِ عنه » . « 2 »
مجالست با خوبان
همانطور كه نشست و برخاست با اهل عصيان ، ايمان را بهدست فراموشى مىسپارد و شيطان را بهحضور مىخواند ،
هامش
( 1 ) - زبانت را جز در راه خير نگه دار كه تو به اين وسيله بر شيطان چيره مىشوى . ( تنبيهالخواطر - جلد 1 - صفحه 105 ) .
( 2 ) - اى قنبر آرام باش ، دشنامگويت را رها كن تا خدا را راضى و شيطان را به خشم آورى . به كسى كه دانه را در عمق زمين شكافت و بشر را آفريد ، مؤمن به چيزى همانند حلم و بردبارى ، خداوند را راضى ننموده است و به چيزى همانند سكوت ، شيطان را در خشم نكرده است و انسان جاهل را به مثل سكوت در مقابل گفتهها و ايرادهايش عقاب ننموده است . ( بحارالأنوار - جلد 68 - صفحه 424 ) .